II SAB/Lu 88/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 20 października 2009 r. Z. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym, zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a., poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W postępowaniu w sprawie bezczynności organu administracji publicznej środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i 52 § 2 p.p.s.a. jest zażalenie do organu wyższego stopnia (art. 37 § 1 k.p.a.). W związku z tym, iż w aktach niniejszej sprawy brak było zażalenia Z. J. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie, skarżący wezwany został do wyjaśnienia, czy takie zażalenie złożył, a jeżeli tak, to do nadesłania kopii tego zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec bezskutecznego upływu tego terminu należało przyjąć, iż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, które służyły mu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, co skutkuje odrzuceniem skargi z powodu jej niedopuszczalności na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.