II SAB/Lu 9/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. D. na bezczynność Wojewody w przedmiocie legalności budowy stawów rybnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 22 grudnia 2008 r. (data nadania – k.11) P. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wojewody , polegającą na nierozpatrzeniu jego odwołania od decyzji Starosty z dnia [...] r. w przedmiocie legalizacji stawów rybnych w miejscowości K . W skardze wyjaśnił, iż Wojewoda do tej pory nie rozpoznał jego odwołania od wskazanej wyżej decyzji, wniesionego w dniu 15 września 2008 r. W związku z tym wniósł o zobowiązanie organu administracji do rozpatrzenia tego odwołania i wydania stosowanej decyzji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, iż nie jest organem właściwym do rozpoznania odwołania od powołanej decyzji Starosty z dnia [...] r. W myśl bowiem art. 4 ust. 4a ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne, od dnia 15 listopada 2008 r. organem tym jest Dyrektor Regionalny Zarządu Gospodarki Wodnej – Zarząd Zlewni . Ponadto, zdaniem Wojewody, skarga ta podlega odrzuceniu, gdyż skarżący przed jej złożeniem nie wnosił zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2009 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy składał zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na bezczynność Wojewody w tej sprawie, a jeśli tak – to do złożenia kopii tego zażalenia. Pismem z dnia 16 lutego 2009 r. pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że skarżący nie składał w niniejszej sprawie zażalenia do organu wyższego stopnia, gdyż Wojewoda w piśmie z dnia 4 października 2008 r. poinformował go, że decyzja Starosty z dnia [...] r. jest ostateczna i nie podlega zaskarżeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl bowiem przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa", sąd odrzuca skargę, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn. Do takich innych przyczyn należy niewyczerpanie przed wniesieniem skargi na bezczynność organu przewidzianego w art. 37 k.p.a. środka zaskarżenia w postaci zażalenia na bezczynność organu do organu wyższego stopnia (por. T.Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk. M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. T. Woś, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 88). Zgodnie zaś z przepisem art. 52 § 1 i 2 ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany w ustawie środek zaskarżenia, taki jak np. zażalenie. W niniejszej sprawie skarżącym przysługiwało – stosownie do art. 37 § 1 k.p.a. – zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę . Skarżący, jak wskazał jego pełnomocnik w piśmie z dnia 16 lutego 2009 r., takiego zażalenia nie złożył, a więc skargę tę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.