II SAB/Lu 9/10
WyrokWSA w Lublinie2010-04-22
Skład orzekający: Ewa Ibrom, Grażyna Pawlos-Janusz, Bogusław Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest uzasadniona, jeśli organ rozpoznał środek zaskarżenia (zażalenie) przed upływem ustawowego terminu, mimo że skarżący wniósł skargę przed doręczeniem mu postanowienia organu odwoławczego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest nieuzasadniona, gdy organ rozpoznał środek zaskarżenia (zażalenie) przed upływem ustawowego terminu, nawet jeśli skarga została wniesiona przed doręczeniem skarżącemu postanowienia organu odwoławczego. W takiej sytuacji brak jest podstaw do zobowiązywania organu do wydania aktu lub podjęcia czynności, ponieważ organ już je podjął.Stan faktyczny
A. J. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia na postanowienie Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. zawieszające postępowanie w sprawie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. SKO wniosło o oddalenie skargi, wskazując, że zażalenie zostało rozpatrzone postanowieniem z dnia 1 lutego 2010 r. uchylającym postanowienie organu pierwszej instancji i umarzającym postępowanie. Skarżący podniósł, że SKO przewlekle rozpatruje jego środki odwoławcze.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi A. J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia na postanowienie dotyczące zwrotu nienależnie pobranego świadczenia oddala skargę.
W dniu 22 stycznia 2010 r. A. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na nierozpatrzeniu jego zażalenia na postanowienie wydane z upoważnienia Prezydenta Miasta P. przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. z dnia 11 grudnia 2009 r. (znak [...]) w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie odstąpienia od żądania zwrotu nienależnie pobranego świadczenia.
W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze przewlekle rozpatruje wnoszone przez niego środki odwoławcze
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie wskazując, iż zażalenie na wskazane na wstępie postanowienie organu pierwszej instancji Kolegium rozpatrzyło postanowieniem z dnia 1 lutego 2010 r. nr [...], którym uchyliło zaskarżone postanowienie i umorzyło postępowanie organu pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona.
Bezczynność organu administracji publicznej w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa", zachodzi wówczas, gdy organ administracji nie wydaje w terminach ustawowych decyzji, postanowień lub innych aktów albo nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, skarżący A. J. złożył w dniu 29 grudnia 2009 r. zażalenie na postanowienie z dnia 11 grudnia 2010 r. (znak [...]), wydane przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. z upoważnienia Prezydenta Miasta P., zawieszające postępowanie administracyjne wszczęte w przedmiocie odstąpienia od żądania zwrotu nienależnie pobranego świadczenia
Zażalenie to wraz z aktami sprawy zostało przekazane organowi odwoławczemu - Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w dniu 8 stycznia 2010 r. (data wpływu do Kolegium).
Zgodnie z przepisem art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Przepis ten stosuje się odpowiednio do zażaleń (art. 144 k.p.a.)
Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznało zażalenie A. J. w dniu 1 lutego 2010 r. Postanowieniem z dnia 1 lutego 2010 r. nr [...] Kolegium uchyliło zaskarżone postanowienie i umorzyło postępowanie organu pierwszej instancji. Zażalenie rozpoznane zostało zatem przed upływem terminu określonego w art. 35 § 3 k.p.a.
W tej sytuacji skarga na bezczynność, wniesiona w dniu 22 stycznia 2010 r., a więc przed upływem terminu załatwienia sprawy przez organ drugiej instancji, jest całkowicie nieuzasadniona.
W aktach postępowania administracyjnego brak wprawdzie dowodu doręczenia skarżącemu postanowienia Kolegium z dnia 1 lutego 2010 r., okoliczność ta nie daje jednak podstaw do uwzględnienia skargi. Należy bowiem podkreślić, że zgodnie z przepisem art. 149 ustawy uwzględnienie skargi na bezczynność polega na zobowiązaniu organu do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Wobec tego, że organ odwoławczy rozpoznał zażalenie i wydał postanowienie, nie ma podstaw do zobowiązywania organu do dokonania tych czynności.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło