II SAB/Lu 94/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Kierek po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie niezałatwienia zażalenia na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej polegającą na nierozpoznaniu wniosków z dnia [...]i [...] p o s t a n a w i a odrzucić skargę Przepis art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) ściśle określa zakres kognicji sądu administracyjnego. T.W. złożyła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na tym, że organ ten nie rozpoznał w terminie przewidzianym w art. 35 kpa jej zażalenia wniesionego zgodnie z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie przez organ niższy tj. Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej jej wniosków z dnia [...] i [...] o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej. Sąd zważył, co następuje: Zażalenie wniesione do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w trybie art. 37 kpa nie jest środkiem zaskarżenia w rozumieniu przepisów art. 141-144 kpa. Jest to jedynie środek dyscyplinujący organ pozostający w zwłoce, dlatego orzeczenie organu administracyjnego wydane po rozpoznaniu takiego zażalenia nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a w konsekwencji nie należy do kategorii aktów, o których mowa w powołanym art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Z tego względu również skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na nierozpoznaniu takiego zażalenia nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Z powyższych względów skarga w niniejszej sprawie jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy.