II SAB/Lu 96/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Sędziowie WSA Marta Laskowska-Pietrzak, WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Referent stażysta Paweł Kobylarz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 września 2017 r. sprawy ze skargi Własnościowej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie ustalenia zgodności użytkowania lokalu z wydanym pozwoleniem na budowę I. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do załatwienia wniosku Własnościowej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia zgodności użytkowania lokalu z wydanym pozwoleniem na budowę w terminie 14 dni od daty zwrotu akt administracyjnych sprawy po uprawomocnieniu się wyroku; II. stwierdza, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku określonego w punkcie I wyroku, która miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych; IV. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie na rzecz Własnościowej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt II SAB/Lu [...] UZASADNIENIE Własnościowa Spółdzielnia Mieszkaniowa "N. J." wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. w przedmiocie ustalenia zgodności użytkowania lokalu nr [...] położonego w bloku nr [...] przy ul. [...] w L. z wydanym pozwoleniem na budowę. Wniosła o stwierdzenie, że postępowanie przed organem jest prowadzone w sposób przewlekły oraz, że ta przewlekłość ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto strona skarżąca wniosła o wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ewentualnie o przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej ww. przepisie, jak i o zobowiązanie organu do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie i do wydania aktu lub dokonania czynności przez organ w terminie 14 dni od dnia otrzymania akt lub stwierdzenia albo wydania, uznania uprawnienia lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że skarga została poprzedzona zażaleniem na bezczynność organu z dnia [...] grudnia 2015 r. skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L., który w wyniku rozpoznania zażalenia postanowieniem z [...] stycznia 2016 r wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w L. dodatkowy termin do załatwienia sprawy, tj. 30 dni od dnia doręczenia postanowienia jednocześnie organ odwoławczy stwierdził, że niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z naruszeniem prawa, lecz nie było to rażące naruszenie prawa. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do poinformowania na piśmie w terminie siedmiu dni o wykonaniu postanowienia. W postanowieniu organ odwoławczy zarządził, aby Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego podjął środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. W dniu [...] lutego 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał postanowienie, na mocy którego zawiesił postępowanie, uzasadniając te okoliczność faktem prowadzenia postępowań sądowych przed Sądem Rejonowym L.-Z. w L. pod sygnaturą II C 1040 /13 oraz II C 250/13. Na skutek zażalenia Spółdzielni do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. organ ten postanowieniem z [...] maja 2016 r. uchylił przedmiotowe postanowienie i w całości umorzył postępowanie organu pierwszej instancji we wskazanym zakresie. Od wskazanej powyżej daty Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostaje w całkowitej bezczynności. Żadne czynności nie są podejmowane. W ocenie strony skarżącej nie budzi wątpliwości, że organ powinien w sprawie wydać decyzję. Postępowanie w sprawie prowadzone jest od 2011 r., tak więc postępowanie w sprawie trwa prawie 5 lat, podczas gdy kodeks postępowania administracyjnego przewiduje termin miesięczny a w sprawie skomplikowanej dwumiesięczny. Wobec tak ustalonego stanu faktycznego organ nie wykonał obowiązku wynikającego z artykułu 36 § 1 kpa, jak również artykuł 36 § 2 kpa i z tego powodu należy uznać przewlekłość postępowania, jako kwalifikowaną, tj. z rażącym naruszeniem prawa, bowiem brak wykonania obowiązku cytowanych powyżej przepisów świadczy o lekceważeniu skarżącej. Z tych względów wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest uzasadniony i odpowiada rozmiarowi uchybień organu, a z drugiej strony ma również mieć charakter dyscyplinujący, co do terminowego załatwienia spraw w przyszłości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. W uzasadnieniu wyjaśnił, że przedmiotem skargi Spółdzielni jest przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. w sprawie przebudowy związanej ze zmianą sposobu użytkowania lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w L.. Odnosząc się do zarzutu bezczynności organ wyjaśnił, iż sprawa dotycząca zmiany sposobu użytkowania ww. lokalu została przekazana do tut. Inspektoratu postanowieniem L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] Organ podniósł, że w związku z niewypełnieniem przez Spółdzielnię obowiązku przedłożenia dokumentów wymienionych w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nałożonego postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] maja 2014 r., organ ten wydał decyzję nakazującą przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania pomieszczeń stanowiących lokal nr [...]. W wyniku odwołania od tej decyzji L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...], uchylił decyzje organu I instancji i poprzedzające ją postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, zwracając uwagę na konieczność ustalenia w sposób bezsporny daty dokonania zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego lokalu oraz ustalenia podmiotu, który winien być adresatem obowiązków wynikających z orzeczeń. W dniu [...] maja 2015 r. w przedmiotowym lokalu przeprowadzono oględziny przy udziale prezesa zarządu Spółdzielni oraz właściciela lokalu. Organ wyjaśnił, że w trakcie ustalenia stanu faktycznego sprawy, poddane zostały w wątpliwość okoliczności wykonania robót budowlanych polegających na adaptacji pomieszczeń piwnicznych w budynku na lokal usługowy, ich zakresu, daty wykonania oraz inwestora. Ustalenie stanu zgodności użytkowania lokalu usługowego z pozwoleniem na budowę udzielonym przez Urząd Miejski w L., znak: [...], wymaga bowiem od organu posiadania, nie budzących wątpliwości, oryginałów dokumentacji dotyczącej pozwolenia na budowę, w tym projektu budowlanego, a także kompletu dokumentacji związanej z zakończeniem budowy i uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie budynku oraz samodzielnością lokali. W dalszej części organ wyjaśnił, że o przekazanie ww. dokumentów Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w L. zwracał się do Wydziału Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta L. w dniu [...] lutego 2015 r. Zgodnie z informacjami uzyskanymi z Urzędu Miasta L. (pismo z dnia [...] marca 2015 r., znak: [...]) komplet dokumentów dotyczących spornej inwestycji, nie znajduje się obecnie w posiadaniu tego Urzędu i został przekazany do Sądu Rejonowego i Prokuratury Rejonowej w L.. W związku z powyższym Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. zwrócił się do Wydziału Architektury i Budownictwa o niezwłoczne przekazanie dokumentacji po zwróceniu jej przez Sąd i Prokuraturę. W dniu [...] grudnia 2015 r. Spółdzielnia złożyła zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L., w wyniku czego L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r., znak: [...], wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w L. 30-dniowy termin załatwienia sprawy. W wyniku braku zwrotu przez Sąd Rejonowy i Prokuraturę Rejonową dokumentów, o czym poinformował Wydział Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta L. pismem z dnia [...] stycznia 2016 r., znak: [...], a tym samym brakiem możliwości ustalenia stanu faktycznego przedmiotu prowadzonego postępowania, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L., zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, zawiesił postępowanie administracyjne postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r. W wyniku złożonego zażalenia Spółdzielni na ww. postanowienie L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r., znak: [...], uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie organu I instancji we wskazanym zakresie. Organ odwoławczy wskazał, iż kwestią zasadniczą w prowadzonym postępowaniu, jest ustalenie w sposób jednoznaczny, czy będąca przedmiotem rozpatrzenia sprawa zmiany sposobu użytkowania lokalu, dokonana została przez inwestora za pozwoleniem właściwego organu, czy też samowolnie. Organ wskazał również, że prowadzone jest postępowanie przez Komisariat Policji VII w L., Wydział Kryminalny Zespół Dochodzeniowo-Śledczy pod nadzorem Prokuratury Rejonowej L.-P. w L. postępowanie o przestępstwo z art. 271 § 1 kk., które jest okolicznością mającą znaczenie w niniejszej sprawie. Następnie organ podniósł, że w celu wykorzystania służbowego, akta sprawy [...] oraz PINB [...]/[...] w dniu [...] września 2016 r. zostały udostępnione Komisariatowi Policji VII w L., a ich zwrot nastąpił w dniu [...] listopada 2016 r. Mając na uwadze powyższe przywołane fakty należy organ uznał, że jedynie udostępnienie organowi nadzoru budowlanego niebudzących wątpliwości dokumentów dotyczących realizacji przez inwestora, Spółdzielnię Budowlano-Mieszkaniową K., inwestycji - budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego z lokalami usługowymi, w tym zatwierdzonego decyzją pozwolenia na budowę projektu budowlanego, dokumentacji powykonawczej oraz załączników do zaświadczenia o samodzielności lokali, a także rozstrzygnięcia w sprawie przestępstwa przeciwko wiarygodności i poświadczenia nieprawdy, może przyczynić się do ustalenia, na jakim etapie pomieszczenia użytkowane, jako lokal nr [...] zostały zaadaptowane do obecnej funkcji, a tym samym podjąć dalsze działania w oparciu o przepisy ustawy Prawo budowlane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Z brzmienia zaś art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie Sąd – na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. - stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast w myśl art. 149 § 2 ustawy p.p.s.a. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a. Kodeks postępowania administracyjnego w rozdziale 7 reguluje terminy załatwienia spraw przez organy administracji publicznej. Według art. 35 organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. W § 3 tego artykułu przewidziane zostały ustawowe terminy maksymalne dla załatwienia sprawy. Terminy te rozpoczynają swój bieg, w przypadku organu pierwszej instancji, w momencie wszczęcia postępowania (art. 61 § 3 – data doręczenia żądania organowi administracji publicznej), a kończą z chwilą wydania w tej instancji decyzji administracyjnej. Podstawową funkcją tych terminów jest dyscyplinowanie organów prowadzących postępowanie, co niewątpliwie ma ścisły związek z wyrażoną w art. 12 Kodeksu zasadą szybkości postępowania. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podejmuje żadnych czynności lub wprawdzie prowadzi postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub też nie podejmuje przewidzianej prawem czynności. Bezczynność organu, czyli niekorzystanie z kompetencji, którą ze względu na zaistnienie wymaganych przez prawo okoliczności organ jest obowiązany wykorzystać, stanowi specyficzny przejaw nielegalności zachowań administracji publicznej (por. M. Miłosz, Bezczynność organu administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym, Warszawa 2012 r., s. 92). Tak rozumiana bezczynność oznacza naruszenie prawa obywatela do dobrej administracji, które wynika z treści art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE. z 2007 r. nr C 303 s. 1). Jednym z jego fundamentalnych elementów jest prawo do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie. Rozpoznając skargę na bezczynność Sąd kontroluje, analizując okoliczności faktyczne sprawy, czy w sprawie zaistniał stan bezczynności, tzn. czy organ zrealizował swoje obowiązki, wynikające z przepisów prawa W niniejszej sprawie bezspornie wynika, że organ pozostawał i pozostaje w bezczynności, bowiem jak wynika z akt sprawy, wprawdzie prowadził postępowanie i podejmował czynności, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub też nie podjął przewidzianej prawem czynności. Nie uczynił tego nawet po wydaniu przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. postanowienia z dnia [...] stycznia 2016 r. (nr [...]). W postanowieniu tym organ wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w L. dodatkowy termin załatwienia przedmiotowej sprawy i stwierdził, że niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z naruszeniem prawa, lecz nie było to rażące naruszenie prawa. Poza tym zarządził podjęcie przez organ środków zapobiegających naruszenie terminów załatwienia spraw w przyszłości. Jak podniósł Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. po otrzymaniu dnia [...] lipca 2014 r. ww. postanowienia L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. przeprowadził postępowanie wyjaśniającego w ww. sprawie i wydał dnia [...] września 2014 r. decyzję znak: [...], którą nakazał Spółdzielni przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania pomieszczeń piwnicznych, zlokalizowanych w budynku wielorodzinnym mieszkalno-usługowym, położonym przy ul. [...] w L.. Od ww. decyzji odwołał się A. M. oraz Spółdzielnia. Organ odwoławczy po rozpatrzeniu ww. odwołań decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. (znak: [...]) uchylił zaskarżoną decyzję w całości oraz poprzedzające decyzję postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta L. z [...] maja 2014 r. oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zgodnie z relacją przesłaną pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. znak: PINB [...]/[...] Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w L., po otrzymaniu dnia [...] listopada 2014r. ww. decyzji L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2014 r. pismem z dnia [...] lutego 2015 r. zwrócił się do Wydziału Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta L. o przekazanie dokumentacji dotyczącej udzielenia pozwolenia na budowę, pozwolenia na użytkowanie oraz zaświadczeń o samodzielności lokali budynku wielorodzinnego usytuowanego przy ul. [...] w L.. Następnie Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w L. pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. ponowił prośbę o przekazanie ww. dokumentacji przekazanej do Prokuratury Rejonow L.-P. w L. i Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w L. II Wydział Cywilny, jak również pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. ponownie zwrócił się do Wydziału Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta L. o przekazanie ww. dokumentów. Organ uznał – co Sąd w pełni podziela - że już takie działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. narusza zasady postępowania określone Kodeksem postępowania administracyjnego. Organ bowiem po otrzymaniu dnia [...] listopada 2014 r. decyzji L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2014r. wprawdzie podjął czynności mające na celu załatwienie sprawy, niemniej jednak, zgodnie z relacją przekazaną pismem z dnia [...] stycznia 2016 r., nie załatwił jej przez wydanie stosowanego aktu administracyjnego w ustawowym miesięcznym terminie (art. 35 § 3 i art. 104 K.p.a.), ani nie zawiadomił stron o przyczynach zwłoki i nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy zgodnie z wymaganiami art. 36 K.p.a., ani nie zawiesił postępowania zgodnie z art. 97 K.p.a. W świetle powyższego zażalenie Spółdzielni na niezałatwienie w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. sprawy dotyczącej przebudowy związanej ze zmianą użytkowania lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym usytuowanym [...] w m. L., organ uznał za uzasadnione. W ocenie Sądu okoliczności te świadczą, że już wówczas organ pierwszej instancji pozostawał w bezczynności. Poza tym jak wynika z toku postępowania organ utrzymywał ten stan i nie podejmował czynności, które doprowadziły do zakończenia sprawy do momentu wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jak wynika bowiem z akt sprawy organ po wydaniu postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] stycznia 2016 r., ponownie zwrócił się do Wydziału Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta L. o przekazanie dokumentacji i po raz kolejny jej nie otrzymał. W związku z tym uznał za zasadne na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa zawiesić postępowanie administracyjne (postanowienie z dnia [...] lutego 2016 r.). Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał powyższe zawieszenie za niezasadne i postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] uchylił je, jednocześnie umarzając postępowanie organu I instancji. Organ w uzasadnieniu wskazał, że sprawa prowadzona przez Sąd Rejonowy L.-Z. w L. dotyczyła innych kwestii, a zatem rozstrzygnięcia w nim zapadłe nie mogą stanowić zagadnienia wstępnego, od którego zależeć miałby wynika przedmiotowego postępowania administracyjnego. Z powyższego wynika, że organ prowadził postępowanie w sposób nieefektywny i podejmował czynności pozorne odwlekające w czasie wydanie rozstrzygnięcia w sprawie. Świadczy o tym również fakt, że postanowienie WINB z dnia [...] maja 2016 r. wraz z aktami sprawy, zostały przesłane Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w dniu [...] maja 2016 r. (prezentata, k. 121 akt admin.). Organ będąc w posiadaniu akt sprawy nie podejmował żadnych czynności przez ok. 4 miesiące. Jak wynika z akt sprawy dopiero w dniu [...] września 2017 r. przesłał akta sprawy Komisariatowi Policji VII w L., które zostały następnie zwrócone 2 listopada 2017 r. Wobec tych ustaleń należy podnieść, że również w tym okresie, tj. od [...] maja do [...] września 2017 r. organ pozostawał w bezczynności. Jak wynika zatem z akt sprawy do dnia wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postępowanie - wszczęte przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] lipca 2011 r. na wniosek Spółdzielni (z dnia [...] listopada 2010 r., k. 2 akt admin.) dotyczący zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń piwnicznych na lokal użytkowy nr [...] w budynku wielorodzinnym mieszkalno-usługowym położonym przy ul. [...] w L. - nie zostało zakończone. Mając powyższe na uwadze, Sąd, działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. do załatwienia wniosku strony skarżącej z dnia [...] listopada 2010 r. w przedmiocie ustalenia zgodności użytkowania lokalu z wydanym pozwoleniem na budowę, w terminie 14 dni od daty zwrotu akt administracyjnych sprawy, po uprawomocnieniu się wyroku. Jednocześnie, działając w oparciu o art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a p.p.s.a., Sąd stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w załatwieniu wskazanego wyżej wniosku, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd wziął pod uwagę w szczególności efektywność podejmowanych czynności przez organ, jak i to, że strona skarżąca w praktyce od 7 lat oczekuje na rozstrzygnięcie w sprawie. Ponadto Sąd orzekł o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości [...] złotych. Zdaniem Sądu, wysokość tej grzywny jest uzasadniona zważywszy na rażący charakter bezczynności, jakiej dopuścił się w sprawie organ oraz przewidzianą w art. 149 § 3 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a. maksymalną wysokość tej grzywny. W zakresie kosztów postępowania Sąd orzekł zgodnie z art. 200 i 205 p.p.s.a., zasądzając na rzecz strony skarżącej uiszczony wpis w kwocie [...]zł, koszty zastępstwa radcy prawnego w kwocie [...]zł oraz uiszczoną opłatę od pełnomocnictwa w kwocie [...]zł. Z tych wszystkich względów Sąd orzekł, jak w sentencji.