II SAB/Lu 96/25

3 września 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Maciej Gapski po rozpoznaniu w dniu 3 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Z. na bezczynność Burmistrza Miasta Świdnik w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 29 lipca 2025 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga R. Z. (dalej jako: skarżąca), z której treści nie można było jednoznacznie określić przedmiotu zaskarżenia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 lipca 2025 r. skarżąca została wezwana do wyjaśnienia, czy przedmiotem jej skargi z dnia 18 lipca 2025 r. jest bezczynność Dyrektora Centrum Usług Społecznych w Świdniku, czy decyzja z dnia 3 lipca 2025 r., znak: OP.IV.ŚR.4210.ZP.000818.07.2025 wydana z upoważnienia Burmistrza Miasta Świdnik. W związku z brakiem sprecyzowania treści skargi zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 sierpnia 2025 r. uznano, że przedmiotem skargi jest bezczynność Burmistrza Miasta Świdnik w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego. Pismem z dnia 28 sierpnia 2025 r. skarżąca wystąpiła dodatkowo do tut. Sądu o zwrot zaległego zasiłku pielęgnacyjnego za okres od lipca 2024 r. do czerwca 2025 r., który nie został jej wypłacony przez organ w związku z brakiem odpowiedniej informacji ze strony organu administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem sąd odrzuca skargę: pkt 1 jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; pkt 6 jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Skarżącej przysługiwało prawo do wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia, tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie na podstawie art. 37 k.p.a. Z akt sprawy wynika, że skarżąca tego ponaglenia nie złożyła. Ponadto w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego Burmistrz Miasta Świdnik wydał decyzję administracyjną w dniu 3 lipca 2025 r., znak OP.IV.ŚR.4210.ZP.000818.07.2025. Brak wniesienia ponaglenia czyni skargę na bezczynność niedopuszczalną i skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a. Dodatkowo należy podkreślić, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie zwrotu zaległego zasiłku pielęgnacyjnego, o co skarżąca wnosiła podaniem z dnia 28 sierpnia 2025 r. W tej sprawie należy zwrócić się do organu I instancji, Burmistrza Miasta Świdnik lub sądu powszechnego. Wniesiona przez skarżącą skarga jest więc również niedopuszczalna na podstawie przesłanki określonej w art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.