II SAB/Lu 97/13

PostanowienieWSA w Lublinie2013-05-23

Skład orzekający: Grażyna Pawlos-Janusz, Witold Falczyński, Maria Wieczorek-Zalewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności organu powinno zostać umorzone, jeśli organ po wniesieniu skargi, a przed wydaniem orzeczenia przez sąd, rozstrzygnął wniosek strony?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności organu podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, gdy organ po wniesieniu skargi, a przed wydaniem orzeczenia przez sąd, wyda akt lub podejmie czynność, której domagała się strona. W takiej sytuacji postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe, ponieważ organ przestaje tkwić w bezczynności.
Stan faktyczny
Z. W. złożył skargę na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 16 stycznia 2013 r. dotyczącego pomocy na dożywianie. Wójt Gminy N. po wniesieniu skargi, ale przed wydaniem orzeczenia przez sąd, wydał decyzję odmawiającą przyznania świadczenia. Sąd uznał, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Beata Basak, po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 16 stycznia 2013 r. dotyczącego pomocy na dożywiane w okresie od 8 stycznia 2013 r. do 14 stycznia 2013 r. p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie ; II. przyznać [...] A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług. W dniu [...] lutego 2013 r. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy N., polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku z dnia [...] stycznia 2013 r. dotyczącego pomocy na dożywianie w okresie od [...] stycznia 2013 r. do [...] stycznia 2013 r. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy N. wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z powołanego przepisu wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu, a także podjęcie czynności, wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność organu nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt (czynność) zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. Jeżeli do daty wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie organ administracji, którego dotyczyła skarga na bezczynność, wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to – mimo pozostawania w zwłoce – przestaje on tkwić w bezczynności. Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się więc bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd zobligowany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009, nr 4, poz. 63; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2012, s. 388). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Wójt Gminy N. decyzją z dnia [...] marca 2013 r., nr [...], wydaną po rozpoznaniu m. in. wniosku skarżącego z dnia [...] stycznia 2013 r., odmówił skarżącemu przyznania świadczenia pieniężnego z rządowego programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" na zakup żywności. Oznacza to, iż po wniesieniu w niniejszej sprawie przez Z. W. skargi do sądu na bezczynność Wójta Gminy N., organ ten rozstrzygnął wniosek skarżącego z dnia [...] stycznia 2013 r. Nie ulega więc wątpliwości, iż Wójt Gminy N. przestał tkwić w bezczynności w niniejszej sprawie, a zatem postępowanie sądowe w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie powołanego art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O wynagrodzeniu dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło