II SAB/Lu 99/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joana Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. i M. S. na bezczynność Wojewody w przedmiocie wypłaty zwaloryzowanego odszkodowania oraz odsetek za zwłokę za wywłaszczoną nieruchomość p o s t a n a w i a odrzucić skargę. T. G. i M. S. złożyli w dniu 21 lutego 2014 r. skargę do Sądu na bezczynność Wojewody polegającą na nierozpoznaniu odwołania skarżących od decyzji Starosty z dnia [...] r., nr [...], umarzającej postępowanie w przedmiocie wypłaty zwaloryzowanego odszkodowania oraz odsetek za zwłokę za wywłaszczoną nieruchomość, oznaczoną w dacie wywłaszczenia jako działka nr ewid. 1430, o pow. 1,4246 ha, w miejscowości L., gmina L.. Zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2014 r. skarżący zostali wezwani do podpisania skargi oraz do złożenia kopii zażalenia do organu wyższego stopnia na bezczynność Wojewody w niniejszej sprawie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania do wykonania zarządzenia doręczono skarżącym w dniu 7 maja 2014 r. (k. 27, 28). W zakreślonym terminie skarżący nie wykonali zarządzenia Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Złożenie skargi z naruszeniem przepisu art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., który stanowi, iż Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W skardze złożonej w niniejszej sprawie skarżący zarzucają Wojewodzie bezczynność polegającą na niezałatwieniu ich odwołania od decyzji Starosty z dnia [...] r., nr [...], umarzającej postępowanie w przedmiocie wypłaty zwaloryzowanego odszkodowania oraz odsetek za zwłokę za wywłaszczoną nieruchomość, oznaczoną w dacie wywłaszczenia jako działka nr ewid. 1430, o pow. 1,4246 ha, w miejscowości L., gmina L.. Skarżący, pomimo wezwania Sądu, w zakreślonym przez Sąd terminie, który upłynął w dniu 14 maja 2014 r. nie wykazali, by złożyli zażalenie do organu wyższego stopnia na nierozpoznanie ich odwołania w terminie przez Wojewodę, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Skarga podlega również odrzuceniu jako niedopuszczalna w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Stosownie bowiem do tego przepisu sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Brakiem formalnym skargi jest w szczególności brak podpisu (art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Skarżący – pouczeni prawidłowo o skutkach niedochowania wezwania do podpisania skargi – w zakreślonym terminie nie podpisali skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.