II SAB/Lu 99/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S.-D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej odmowy wszczęcia postepowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. H. S.-D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej odmowy wszczęcia postepowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy. W dniu 17 czerwca 2015 r. skarżąca złożyła pismo, w którym oświadczyła, że "wycofuje skargę" w przedmiotowej sprawie (k. 17 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z pismo skarżącej z dnia 17 czerwca 2015 r. wynika, że cofa skargę w przedmiotowej sprawie. Zdaniem sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. Dlatego też – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.