II SO/Lu 115/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek - Zalewska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. D. z udziałem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi na bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę w kwocie 100 (sto) złotych; II. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz J. D.kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 9 września 2013 r. J. D. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego za nieprzekazanie do sądu jego skargi z dnia 12 sierpnia 2013 r. na bezczynność organu polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 26 czerwca 2013 r. W odpowiedzi na wniosek Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie wniosku z uwagi na jego bezzasadność. Organ wyjaśnił, iż żądanej we wniosku informacji udzielił wnioskodawcy telefonicznie, co wobec nieokreślenia we wniosku sposobu i formy udostępnienia informacji, należy uznać za wystarczające. Ponadto, jak wskazał organ, odnośnie do żądania zawartego w punkcie drugim wniosku z dnia 26 czerwca 2013 r., to poinformował wnioskodawcę telefonicznie, że nie może udzielić mu żądanej informacji z uwagi na ochronę danych osobowych. Organ podniósł ponadto, że nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nastąpiło wskutek przeoczenia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek J. D. o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego jest zasadny. Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). W przypadku skarg rozpatrywanych w postępowaniach dotyczących udostępnienia informacji publicznej termin, o jakim mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., został skrócony i wynosi 15 dni od dnia otrzymania skargi (art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej ustawa). Stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niedochowania powyższego obowiązku, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wyłączną przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest nieprzekazanie przez organ skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, który w rozpoznawanej sprawie wynosił 15 dni od daty wpłynięcia skargi do organu. W niniejszej sprawie jest bezspornym, że skarga J. D. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego , dotycząca nieudostępnienia informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 26 czerwca 2013 r., wpłynęła do organu w dniu 12 sierpnia 2013 r. Od tej daty rozpoczął się bieg piętnastodniowego terminu do wykonania przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 ustawy, który upłynął w dniu 27 sierpnia 2013 r. Skarga na bezczynność organu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy została przekazana przez organ do tutejszego sądu w dniu 20 września 2013 r. W tym stanie sprawy sąd był zobligowany do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze wszystkie okoliczności sprawy, a zwłaszcza fakt nieznacznego przekroczenia przez organ terminu ustawowego, sąd orzekł o wymierzeniu grzywny w najniższej wysokości. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. Z tych względów sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.