II SO/Lu 124/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. W. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 9 czerwca 2013r. dotyczącej decyzji tegoż Kolegium z dnia [...] nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych p o s t a n a w i a odmówić wymierzenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny. Z. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 6 września 2013r. wniosek o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 9 czerwca 2013r. dotyczącej decyzji tegoż Kolegium z dnia [...], nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych. Sąd zważył, co następuje: W świetle art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.) w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art.54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6. Przepis art. 54 § 2 zobowiązuje organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, do przekazania sądowi administracyjnemu wniesionej skargi wraz z odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni. Sąd może zatem na podstawie powołanego przepisu art. 55 § 2 P.p.s.a. wymierzyć organowi grzywnę wyłącznie wówczas, gdy ustali, że organ uchybił wskazanemu terminowi. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, Z. W. skargę z dnia 9 czerwca 2013r. złożył w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w dniu 13 czerwca 2013r. (data wpływu), natomiast w dniu 10 lipca 2013r. (data wpływu) Kolegium przekazało tę skargę wraz z odpowiedzią na skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zachowało zatem termin, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Wobec wykonania przez organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. wniosek Z. W. o ukaranie organu grzywną nie może być uwzględniony. Z powyższych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.