II SO/Lu 14/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przed wniesieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 635/06 p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. M. H. w piśmie z dnia 3 marca 2014 r. wniosła o zwolnienie od opłat sądowych i ustanowienie adwokata celem sporządzenia i wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 635/06. Wnioskodawczyni wykonując wezwanie do wypełniania druku PPF, w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego), wniosła wypełniony druk PPF żądając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Jednocześnie wnioskodawczyni wskazała osobę adwokata, którego chciałaby, aby jej wyznaczono. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") prawo pomocy może być przyznanie w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa (art. 244 § 2 p.p.s.a.). Jak wynika zaś z art. 39 pkt 1 p.p.s.a. pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. W sprawie niniejszej M. H. wnosząc o zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przy czym jak wynika z akt sprawy II SA/Lu 635/06 postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 października 2006 r. M. H. przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjne z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. akt II GPS 2/10 prawo pomocy przyznane stronie w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi, obejmuje również postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania. Sprawa ze skargi o wznowienie postępowania dotyczy bowiem tej samej sprawy w znaczeniu materialnym, której dotyczyła sprawa ze skargi. Przyznane prawo pomocy w sprawie odnosi się do sprawy wnoszonej do rozpoznania przez sąd, a nie do określonych faz czy rodzaju postępowania sądowego w takiej sprawie. Mając na uwadze treść art. 244 § 2 p.p.s.a. i art. 39 pkt 1 p.p.s.a. oraz treść przytoczonej uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjąć należy, że wnioskodawczyni przyznane zostało już prawo pomocy w zakresie całkowitym w sprawie, w której żądać zamierza wznowienia postępowania. Zatem postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym dla sporządzenia i wniesienia skargi o wznowienie postępowania stało się bezprzedmiotowe i tym samym podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W myśl tego przepisu wydaje się bowiem postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wymienione w punktach 1 -2 tego unormowania. Tą inną przyczyną w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania będzie przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi, w której strona żąda wznowienia postępowania. Odnośnie zaś żądania wnioskodawczyni wyznaczenia dla niej konkretnego adwokata wyjaśnić należy, że powinna się ona zwrócić z takim żądaniem do Okręgowej Rady Adwokackiej w L. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.