II SO/Lu 151/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P w przedmiocie wymierzenia Kołu Łowieckiemu grzywny za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie skargi w sprawie wniosku z dnia 21 października 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej p o s t a n a w i a 1. wymierzyć Kołu Łowieckiemu grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych; 2. zasądzić od Koła Łowieckiego na rzecz S. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 17 grudnia 2013 r. S. P. złożył wniosek o wymierzenie na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Kołu Łowieckiemu grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie wniosku z dnia 21 października 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniach 5, 9 i 17 grudnia 2013r. w rozmowie telefonicznej z sekretariatem Sądu ustalił, że skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie nie została dotąd przekazana. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Koło Łowieckie wniosło o jego oddalenie, wskazując, że udzieliło już żądanych przez skarżącego informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu dotyczącym udostępnienia informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W razie nieprzekazania skargi do sądu w wyznaczonym terminie, sąd na podstawie art. 55 § 1 cyt. ustawy na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, przy czym wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Art. 154 § 6 ustawy wskazuje, iż grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2013 r. wyniosło 3.650,06 zł, zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2014 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2013 r. (Monitor Polski z 2014 r., poz. 146). W niniejszej sprawie bezsporne jest, że S. P. w dniu 6 listopada 2013 r. nadał w urzędzie pocztowym na adres Koła Łowieckiego skargę w związku z nieudzielaniem informacji publicznej na jego wniosek z dnia 21 października 2013 r. Koło wskazało, że w dniu 14 listopada 2013r. odebrało wniosek w urzędzie pocztowym. Skarga natomiast została przekazana sądowi dopiero w dniu 16 grudnia 2013 r. (k. 6 akt sprawy II SAB/Lu 718/13). Powyższe wskazuje, że organ przekroczył 15 – dniowy termin do przekazania skargi. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 1 pkt 6 cyt. ustawy należało wymierzyć organowi grzywnę. Orzeczona kwota grzywny mieści się w granicach wyznaczonych przepisem art. 154 § 1 pkt 6 powyższej ustawy. Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze okres uchybienia w przekazaniu skargi. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 cyt. ustawy.