II SO/Lu 2/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. K. w przedmiocie wymierzenia Kołu Łowieckiemu nr [...] [...]" w H. grzywny za nieprzekazaniem skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a odmówić wymierzenia grzywny. Pismem z [...] marca 2022 r. K. K. domagał się wymierzenia grzywny Kołu Łowieckiemu nr [...]" w H. (dalej jako organ) za nieprzekazanie w terminie ustawowym jego skargi z 12 lutego 2022 r. na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Domagał się nadto zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu podniósł, że [...] lutego 2022 r. skierował do tut. Sądu (za pośrednictwem organu) skargę na bezczynność organu w przedmiocie jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Pismem z [...] marca 2022 r. otrzymał wiadomość o zwrocie dokumentów w których brak jest dwóch skarg, które dostarczył do organu. Następnie upewniwszy się w telefonicznie w informacji Sądu o nie przekazaniu skargi, gdzie termin ustawowy 15 dni już minął stwierdził, że jest to bezczynność i ignorowanie prawa, w związku z czym skierował wniosek o ukaranie organu grzywną. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów sądowych, wskazując, że przedmiotową skargę przekazał do Sądu w dniu [...] marca 2022 r. (data nadania) i w dniu [...] marca 2022 r. została ona skutecznie doręczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329) zwanej dalej p.p.s.a. organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Termin ten ulega jednak skróceniu do 15 dni w przypadku skarg składanych w sprawach o udostępnienie informacji publicznej na podstawie art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 - dalej zwana u.d.i.p.). Stosownie natomiast do treści art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w § art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wysokość grzywny wskazanej w art. 154 § 6 p.p.s.a. określa się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wskazane przepisy mają za cel zdyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonywania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w ww. przepisie. W uchwale z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, NSA wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W ocenie Sądu wniosek o nałożenie grzywny złożony w niniejszej sprawie jest niezasadny i nie zasługuje na uwzględnienie. Mianowicie jak wynika z twierdzeń organu oraz dokonanej z urzędu analizy akt sprawy sygn. akt II SAB/Lu 26/22 przedmiotowa skarga z [...] lutego 2022 r., wpłynęła do organu w dniu [...] lutego 2022 r., a następnie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wraz z odpowiedzią na skargę w dniu [...] marca 2022 r. (data nadania). Sprawa ta została zarejestrowana w Sądzie pod ww. sygnaturą. Tym samym oczywistym jest, że organ wykonał obowiązek wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. w 15 dniowym terminie wskazanym w art. 21 pkt 1 u.d.i.p., a zatem brak jest podstaw do wymierzenia temu organowi grzywny w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd - na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.