II SO/Lu 27/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Kierek po rozpoznaniu w dniu 13 września 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. W. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu za nieprzekazanie Sądowi skargi na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej p o s t a n a w i a oddalić wniosek. W świetle art. 55§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) w razie nieprzekazania w terminie 30 dni skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154§6. Ażeby można było uwzględnić wniosek o wymierzenie grzywny, z treści skargi, której wniosek dotyczy powinno wyraźnie wynikać, że jest ona adresowana do sądu administracyjnego, tylko bowiem wówczas można zarzucić organowi, że skargi nie przekazał. Oznaczenie sądu, do którego skarga jest skierowana, jest jej warunkiem formalnym (art. 46§1pkt.1 cyt. ustawy). Jak wynika z akt sprawy, skarga Z. W. złożona w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w dniu [...] /data wpływu/ nie została zaadresowana do Sądu Administracyjnego, lecz do "SKO", a również z jej treści nie wynika, by była adresowana do Sądu, dlatego organ nie miał obowiązku przekazywać jej Sądowi. Ponadto należy zauważyć, że skarga dotyczy bezczynności Kolegium. W sprawie na bezczynność organu administracyjnego warunkiem jej rozpoznania jej uprzednie wniesienie zażalenia do organu wyższego stopnia, a w przypadku kolegium odwoławczego wniesienie zażalenia zostaje zastąpione przez wezwanie tegoż kolegium do usunięcia naruszenia prawa. (art. art. 52§3w zw. z art. art. 52 § 1 i 2 cyt. ustawy) "Skarga" z dnia [...] na bezczynność ("niezałatwienie przez Kolegium zażalenia") Samorządowego Kolegium Odwoławczego została skierowana do tegoż Kolegium, dlatego pozwalała temu organowi potraktować ją jako wezwanie dokonane w trybie powołanego art. 52§3, a nie jako skargę "właściwą" skierowaną do sądu administracyjnego. W tej sytuacji organ nie miał zatem podstaw do przekazania skargi Sądowi, dlatego należało orzec, jak w sentencji postanowienia.