II SO/Lu 28/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. W. w przedmiocie wymierzenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny za nieprzekazanie skargi p o s t a n a w i a odmówić wymierzenia grzywny. Z. W. w dniu 10 września 2007 r. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu kary grzywny za nieprzekazanie jego skargi. W odpowiedzi na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż decyzjami z dnia [..]. Nr [..] utrzymało w mocy decyzje Wójta Gminy z dnia [..] nr [..] i [..]. Na wskazane decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego Z. W. w dniu 4 czerwca 2007 r. wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W dniu 4 lipca 2007 r. Kolegium przekazało ww. skargi wraz z odpowiedziami na skargi i aktami sprawy do Sądu. Wcześniej pismem z dnia 6 maja 2007 r. Z. W. złożył wniosek o wyłączenie wymienionych przez niego członków Kolegium. Do wniosku organ ustosunkował się zarówno w zaskarżonej decyzji jak i osobnym pismem z dnia 15 maja 2007 r. wskazując na brak podstaw do uwzględnienia wniosku. Następnie pismem złożonym 11 czerwca 2007 r. strona ponowiła zarzuty w zakresie wyłączenia członków Kolegium. Do powyższego pisma organ ustosunkował się pismem z dnia 25 czerwca 2007 r. W dniu 20 lipca 2007 r. Z. W. złożył w organie kolejne pismo, którym zwrócił się o pomoc prawną, wskazał, że złożył skargi na ww. decyzje Kolegium oraz zarzucił WSA w Lublinie naruszanie prawa. Pismo to Kolegium niezwłocznie przesłało do Sądu w ślad za złożonymi skargami, o czym strona została poinformowana. W związku z powyższym wnosi o nieuwzględnienie wniosku strony o ukaranie organu grzywną. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Wniosek Z. W. jest niezasadny i nie zasługuje na uwzględnienie. Niniejsze postępowanie obliguje Sąd jedynie do rozpatrzenia wniosku strony o ukaranie organu administracji publicznej grzywną za nieprzekazanie skargi do Sądu. Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "ppsa" w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa (organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, obowiązany jest przekazać sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę ), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6 ppsa. Wskazane przepisy mają za cel zdyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonywania obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa. A zatem wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie obowiązku przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W swoim wniosku Z. W. wniósł o zastosowanie powyższych sankcji za nieprzekazanie do Sądu jego pisma z dnia 13 lipca 2007 r. (data złożenia 20 lipca 2007 r.). Pismo niniejsze pozbawione merytorycznej (zrozumiałej) treści zawierało jedynie wniosek o pomoc prawną oraz odwoływało się do zaskarżonych do Sądu decyzji Kolegium o numerach [..]. W związku z taką treścią pisma należy wskazać, iż Kolegium podjęło właściwe działania traktując pismo jako uzupełnienie wcześniej złożonych skarg i przesyłając pismo do Sądu. Sąd działając z urzędu stwierdził, że przedmiotowe pismo zostało dołączone w dniu 24 lipca 2007 r. do założonych akt sądowych (sygn. akt II SA/Lu 548/07 i II SA/Lu 549/07) dotyczących skarg strony na ww. decyzje Kolegium. Pismo strony z dnia 13 lipca 2007 r. nie mogło otrzymać biegu odpowiedniego dla skargi z powodu braku jednoznacznego wskazania jaki ma ono charakter. Wręcz przeciwnie w ocenie Sądu treść pisma wskazywała, iż pismo to nie jest skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Ponadto podkreślenia wymaga, iż pismo z dnia 13 lipca 2007 r. złożone do organu pozbawione było nazwy, natomiast to samo pismo złożone do Sądu jako załącznik do wniosku zostało nazwane "skarga". Powyższe świadczy, że strona dokonała późniejszego uzupełnienia treści pisma poprzez dodanie jego nazwy z nadzieją (jak należy domniemywać) niezauważenia rozbieżności przez Sąd. Powoływanie się we wniosku przez stronę na treść pisma, które zostało przez stroną "pozaprocesowo" uzupełnione poprzez dopisanie nazwy pisma nie może być skuteczne. Działania takie mające za cel manipulację organami administracji publicznej bezsprzecznie zasługują na dezaprobatę. Ponadto należy wskazać, iż przepisy postępowania administracyjnego nakładają obowiązki odpowiedniego zachowania nie tylko na organy administracji publicznej, ale również na stronę. Strona postępowania domagając się od organu konkretnego działania powinna korzystać jedynie z uprawnień i środków jakie zawierają konkretne przepisy prawa. Nie odnoszą żadnych skutków prawnych pisma strony wnoszone jedynie w oparciu o wyobrażenia strony, a nie mające oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Aby domagać się ukarania organu grzywną strona powinna najpierw złożyć do organu z którego działaniem lub bezczynnością się nie zgadza skargę, której dopiero nie przekazanie do Sądu rodziłoby możliwość wydania przez Sąd postanowienia o ukaraniu organu karą grzywny. Wnoszenie przez skarżącego kilkunastu pism niejasnej treści w toku postępowania nie zmusza organu do każdorazowego przekazywania ich do Sądu. Organ musi brać pod uwagę m. in. umiejscowienie pisma w danym postępowaniu i jego treść. O tym, czy dane pismo w postępowaniu administracyjnym jest skargą albo wnioskiem decyduje treść pisma, a nie jego forma zewnętrzna. Treść i żądanie decydują o charakterze pisma i dalszych jego losach. Pisma procesowe kierowane zarówno do Sądu jak i do organu administracji publicznej muszą spełniać określone wymagania formalne. Przede wszystkim z uwagi na przewagę zasady pisemności muszą jasno i precyzyjnie wskazywać adresata pisma i żądania strony. Sąd, jak również organ administracji rozpatrując pismo strony nie może domniemywać jakimi przesłankami kieruje się strona, jak również do kogo je kieruje. Wskazać również należy, że w postępowaniu administracyjnym obowiązuje określona instancyjność. Mimo istnienia związku sekwencyjnego między postępowaniem administracyjnym, w którym podejmowane są akty lub czynności, które mogą być zaskarżone do wojewódzkiego sądu administracyjnego, a postępowaniem sądowoadministracyjnym to jednak niedopuszczalne jest zastępowanie postępowania administracyjnego postępowaniem sądowoadministracyjnym. Postępowanie przed Sądem nie może zostać wszczęte w dowolnie wybranym przez stronę momencie, a jedynie po wykorzystaniu przez stronę wszystkich środków weryfikacji dostępnych w postępowaniu administracyjnym. Wobec powyższego, na podstawie akt sprawy wynika, iż wykonanie przez organ obowiązku z art., 54 § 2 ppsa było niemożliwe, co czyni wniosek o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 ppsa bezzasadnym. Z powyższych względów należało, orzec jak w sentencji postanowienia.