II SO/Lu 28/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie z wniosku Z.W. w przedmiocie wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu za nieprzekazanie do Sądu skargi dotyczącej wniosku o wyłączenie członków Kolegium od rozpoznawania spraw p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Z.W. na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. Wobec tego, że wnioskujący nie podpisał urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy i składając oświadczenie o wysokości swoich dochodów podał dane, które w świetle informacji dotyczących wysokości jego dochodów uzyskanych przez referendarza sądowego w innych postępowaniach, w których ubiegał się on o przyznanie prawa pomocy budziły wątpliwości wezwano wnioskującego do uzupełnienia winsoku i nadesłania dokumentu źródłowego poświadczającego wysokość jego dochód, bądź potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii tego dokumentu. W zakreślonym terminie wnioskujący uzupełnił braki wniosku i nadesłał niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię decyzji na mocy, której przyznano mu rentę. Referendarz sądowy stwierdził, że: Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowane w art. 246 § 1 pkt 2 ppsa oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonego w zwrocie szacunkowym stanu faktycznego. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Przy czym muszą być to możliwości realne, istniejące w chwili składania wniosku. Ciężar dowodu okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie wnoszącej o jego przyznanie. Przytoczone we wniosku strony okoliczności, jak również przedstawione przez nią dokumenty powinny, zatem wskazywać na okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy. Stosownie do unormowania art. 255 ppsa strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy, jeżeli jej oświadczenie zawarte we wniosku okaże się niewystarczające lub budzi wątpliwości ma obowiązek przesłać między innymi dokumenty źródłowe dotyczące stanu majątkowego. Wnioskujący wezwany do nadesłania dokumentu poświadczającego wysokość jego dochodów bądź potwierdzonej za zgodność z oryginałem jego kserokopii przesłał niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię decyzji. Niepoświadczona podpisem strony kserokopia nie jest dokumentem (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 1994 r. sygn. akt III CZP 37/94, OSNCP 1994, nr 11, poz. 206) dlatego nie można przyjąć, aby wnioskujący wykazał wysokość swoich dochodów. Uniemożliwia to porównanie wysokości obciążeń związanych z niniejszym postępowaniem, które zobowiązany byłby ponieść wnioskujący z jego realnymi możliwościami finansowymi a tym samym oszacowanie wystąpienia stanu faktycznego określonego w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, który uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Z tych powodów referendarz sądowy odmówił przyznania wnioskującemu prawa pomocy. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa i art. 246 § 1 pkt 2 ppsa należało orzec jak w postanowieniu.