II SO/Lu 3/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. S. w przedmiocie podziału nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić wniosek. W dniu 25 marca 2019 r. (data nadania – k. 12 akt sądowych) S. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., pismo zawierające prośbę o (cyt.) "rozstrzygnięcie sporu z Urzędem Miasta K., dotyczącego podziału działki nr [...] przy ul. [...]". Powyższe pismo zostało zarejestrowane pod sygnaturą akt II SAB/Lu 30/19, jako skarga. Zarządzeniem z dnia 14 maja 2019 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwał S. S. do wyjaśnienia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, czy jego pismo z dnia 25 marca 2019 r. stanowi skargę na bezczynność lub przewlekłość postępowania organu administracji, czy też jest to skarga na akt administracyjny (decyzję, postanowienie, uchwałę) wydany w jego sprawie. Jednocześnie referendarz zobowiązał stronę do wskazania organu administracji, którego bezczynność lub przewlekłość postępowania skarży, ewentualnie do wskazania rodzaju zaskarżonego aktu administracyjnego, daty jego wydania oraz numeru, a także organu który go wydał. W treści wezwania pouczono skarżącego, że nie wykonanie nałożonego obowiązku w zakreślonym w terminie skutkować będzie odrzuceniem skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie S. S. w zakreślonym terminie złożył pismo z dnia 27 maja 2019 r., w którym wyjaśnił, że (cyt.) "do Sądu nie składał żadnej skargi w celu rozpatrzenia jej a jedynie prosi o dokonanie podziału jego nieruchomości wg jego koncepcji". Wobec powyższych wyjaśnień pismo S. S. z dnia 25 marca 2019 r., pierwotnie uznane za skargę, zostało - mocą zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 30 maja 2019 r. - zakwalifikowane jego wniosek o dokonanie podziału nieruchomości. W związku zaś z taką kwalifikacją przedmiotowego pisma, sprawę wpisano pod nową sygnaturę akt: II SO/Lu 3/19. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek S. S. podlega odrzuceniu, jako nienależący do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 63 p.p.s.a., jeżeli ustawy tak stanowią postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Z treści powyższego unormowania jednoznacznie wynika, iż postępowanie w tym trybie można wszcząć jedynie wtedy, gdy przepis szczególny (zawarty bądź w p.p.s.a., bądź w innych ustawach) przewiduje taką możliwość. W niniejszej sprawie S. S. – co wynika z jego wyjaśnień przedstawionych w piśmie z dnia 27 maja 2019 r. – nie złożył do tutejszego Sądu skargi na określony akt lub czynność, ewentualnie na bezczynność lub przewlekłość postępowania jakiegokolwiek organu administracji, lecz kwestionując działania Urzędu Miasta K. w sprawie podziału jego nieruchomości stanowiącej działkę nr ewid.[...] przy ul. [...] w K., zwrócił się do Sądu o dokonanie podziału tej działki według jego koncepcji. Tymczasem obowiązujące przepisy prawa nie dają podstaw do wszczęcia postępowania w takim przedmiocie przed sądem administracyjnym. Żądanie strony wykracza bowiem poza granice kognicji sądów administracyjnych określone w art. 3, art. 4 i art. 5 p.p.s.a. Jednocześnie należy wskazać, że z art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2204 ze zm.) wynika, iż podziału nieruchomości dokonuje się na podstawie decyzji wójta, burmistrza albo prezydenta miasta zatwierdzającej podział. Zatem to wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest organem uprawnionym do dokonania, w drodze stosownej decyzji administracyjnej, podziału nieruchomości. Dopiero zaś ewentualnie wydana w takim postępowaniu decyzja może zostać, po wyczerpaniu środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji, zaskarżona do sądu administracyjnego. Skoro więc do właściwości sądów administracyjnych nie należy rozpoznawanie wniosków o zatwierdzenie podziału nieruchomości, skierowany przez S. S. do tutejszego Sądu wniosek w takim przedmiocie, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Stosownie bowiem do tych przepisów sąd odrzuca wniosek, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.