II SO/Lu 30/13
PostanowienieWSA w Lublinie2013-07-08
Skład orzekający: Bogusław Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi za nieprzekazanie skargi, jeśli skarżący cofnął wniosek o wymierzenie grzywny?Ratio decidendi
Sąd administracyjny jest związany cofnięciem wniosku o wymierzenie grzywny, jeśli nie zmierza ono do obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W przypadku braku takich okoliczności, sąd umarza postępowanie na podstawie przepisów PPSA dotyczących cofnięcia skargi.Stan faktyczny
Pełnomocnik E. Ł. złożył skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, jednocześnie wnosząc o wymierzenie Wójtowi grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy w ustawowym terminie. Następnie pełnomocnik E. Ł. cofnął skargę, a skarżąca wyjaśniła, że cofnięcie obejmuje również wniosek o wymierzenie grzywny. Sąd uznał, że nie zachodzą okoliczności uniemożliwiające przyjęcie cofnięcia wniosku.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w przedmiocie wymierzenia Wójtowi Gminy grzywny.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. Ł. w przedmiocie wymierzenia Wójtowi Gminy grzywny za nieprzekazanie w terminie do sądu skargi dotyczącej udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.
W dniu 13 kwietnia 2013 r. pełnomocnik E. Ł.– radca prawny K. Ł. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Lu 267/13), w której zawarł wniosek o wymierzenie powyższemu organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie do Sądu przedmiotowej skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w ustawowym terminie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wniosek ten został wyłączony do odrębnego rozpoznania i wpisany do repertorium SO. W piśmie z dnia 10 czerwca 2013 r. pełnomocnik E. Ł. oświadczył, iż cofa skargę, a w piśmie z dnia 27 czerwca 2013r. skarżąca wyjaśniła, że cofnięcie skargi obejmuje również powyższy wniosek o wymierzenie organowi grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
W myśl art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 60 powyższej ustawy skarżący może cofnąć skargę (wniosek) i sąd jest tą czynnością związany. Sąd może jednak uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w rozpoznawanej w sprawie nie zachodzą takie okoliczności, w związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 powyższej ustawy, postępowanie należało umorzyć.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło