II SO/Lu 38/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Asesor WSA Jerzy Drwal, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w dniu 19 października 2006 r. na rozprawie sprawy z wniosku M. W. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu za nieprzekazanie do Sądu skarg dotyczących zasiłku celowego p o s t a n a w i a odmówić wymierzenia grzywny We wniosku z dnia 23 sierpnia 2006 r. M. W. domagał się wymierzenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny za nie przekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie jego skarg z dnia 29 maja 2006 r. i 23 czerwca 2006 r. Wnioskodawca wyjaśnił, że skarga z dnia 29 maja 2006 r. została złożona w sprawie wznowienia z urzędu postępowania w sprawie nr [...] zakończonej decyzją ostateczną. Podstawą wznowienia postępowania miała być stronniczość pracowników Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej , o czym wspominał w swojej wcześniejszej skardze z dnia 24 marca 2006 r. Skarga z dnia 23 czerwca 2006 r. dotyczyła natomiast bezczynności Kolegium w związku ze skargą z dnia 29 maja 2006 r. Kolegium nie podjęło bowiem żadnych działań w sprawie wznowienia postępowania. Zdaniem wnioskodawcy postępowanie powinno być wznowione z uwagi na udział w nim pracownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, który powinien zostać wyłączony. Wniosek o wyłączenie złożyła T. W. – matka wnioskodawcy w dniu 22 stycznia 2006 r. Odpowiadając na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze przypomniało, że pismem z dnia 6 czerwca 2006 r. wezwano wnioskodawcę do sprecyzowania żądania wyrażonego w skardze z dnia 29 maja 2006 r. pod rygorem pozostawienia jej bez rozpoznania. Na pismo Kolegium nie otrzymało żadnej odpowiedzi, natomiast w dniu 23 czerwca 2006 r. wpłynęła kolejna skarga na brak działania organu. Pismem z dnia 28 czerwca 2006 r. poinformowano M. W. o pozostawieniu jego skargi z dnia 29 maja 2006 r. bez rozpoznania. Pismo to, zdaniem Kolegium, stanowiło także odpowiedź na jego skargę z dnia 23 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zmianami) organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Podzielić należy pogląd, że postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie wniosku określonego w art. 55 § 1 p.p.s.a. może być traktowane tylko jako incydentalne (wpadkowe), wynikłe w toku postępowania sądowoadministracyjnego (post. NSA z dnia 8 grudnia 2005 r. II OZ 1197/05 nie publ.). Datą wszczęcia postępowania administracyjnego jest natomiast dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Treść pism złożonych przez wnioskodawcę w dniach 29 maja 2006 r. oraz 23 czerwca 2006 r. zatytułowanych jako skarga, nie daje podstaw do stwierdzenia, że są to skargi o jakich mowa w art. 54 § 1 ustawy, wszczynające postępowanie sądowoadministracyjne. Podkreślić należy przede wszystkim, że nie zostały one wniesione do sądu administracyjnego, a jedynie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, jak wymaga tego art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ich adresatem jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze . Trzeba przy tym zaznaczyć , że treść skargi z dnia 29 maja 2006 r. zawiera żądanie wznowienia z urzędu przez Kolegium postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. W żadnym razie skarga ta nie mogła zostać potraktowana jako wniesiona do sądu administracyjnego. Skarga z dnia 23 czerwca 2006 r., w której wymienia się jako adresata jedynie Samorządowe Kolegium Odwoławcze , również nie może zostać uznana za wniesioną do sądu administracyjnego. Kolegium nie miało w tej sytuacji obowiązku zastosowania się do wymogów art. 54 § 2 ustawy. Skoro zatem nie zostało wszczęte postępowanie sądowoadministracyjne, nie ma też żadnych podstaw do wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 wspomnianej ustawy. Z tego względu należało odmówić wymierzenia grzywny.