II SO/Lu 39/13

PostanowienieWSA w Lublinie2013-06-27

Skład orzekający: Grażyna Pawlos-Janusz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie wniosku o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny jest związany skutecznym cofnięciem wniosku przez skarżącego, chyba że cofnięcie zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W przypadku braku takich okoliczności, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżąca E. Ł. złożyła skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W ramach tej skargi wniosła o wymierzenie Wójtowi grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu. Następnie skarżąca cofnęła swój wniosek o wymierzenie grzywny. Sąd rozpoznał wniosek o wymierzenie grzywny jako odrębną sprawę i postanowił umorzyć postępowanie w związku z cofnięciem wniosku.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. Ł. w przedmiocie wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy [...] za nieprzekazanie do sądu skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W skardze z dnia 3 kwietnia 2013 r. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (zarejestrowanej w sprawie oznaczonej sygn. akt II SAB/Lu 229/13) skarżąca E. Ł. zawarła wniosek w wymierzenie temu organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie nieprzekazania do Sądu przedmiotowej skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w ustawowym terminie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wniosek ten został wyłączony do odrębnego rozpoznania i wpisany do repertorium SO. W piśmie z dnia 14 maja 2013 r. skarżąca wskazała, iż cofa powyższy wniosek (k. 21 akt II SAB/Lu 229/13). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 P.p.s.a.). W świetle art. 60 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. skarżący może cofnąć wniosek i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął wniosek. Skarżąca, reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, w piśmie z dnia 14 maja 2013 r. oświadczyła, iż cofa swój wniosek o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy [...] za nieprzekazanie do Sądu jej skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (k. 21 akt sprawy II SAB/Lu 229/13). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, iż cofnięcie wniosku zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – stosownie do powołanego art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć. W niniejszej sprawie Sąd odstąpił od wzywania skarżącej do uiszczenia wpisu od wniosku, z uwagi na to, że wniosek ten został cofnięty zanim podjęte zostały czynności zmierzające do jego merytorycznego rozpoznania. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia..

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło