II SO/Lu 4/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. W. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu za nieprzekazanie Sądowi skargi p o s t a n a w i a odmówić wymierzenia grzywny. Z. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu za "nieprzekazanie skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę odrębnie (oddzielnie) jako skargi na bezczynność SKO"; jako załączniki wskazał skarżący "pismo – skarga z 13.07.07" i "skarga z 5.06.07". Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 listopada 2007r., sygn. akt II SO/Lu 28/07 odmówił wymierzenia grzywny stwierdzając, że pismo skarżącego z dnia 13 lipca 2007r. nie mogło otrzymać biegu odpowiedniego dla skargi, ponieważ nie wskazywało jednoznacznie, jaki ma charakter. Wręcz przeciwnie, w ocenie Sądu, treść pisma wskazywała, iż nie jest ono skargą. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2008r., sygn. akt I OSK 284/08 uchylił powyższe postanowienie Sądu I instancji stwierdzając, że z wniosku o wymierzenie grzywny nie wynikało jednoznacznie, że skarga dotyczy nieprzekazania "pisma – skargi" z dnia 13 lipca 2007r., ponieważ we wniosku skarżący wskazał również na skargę z dnia 5 czerwca 2007r. W tej sytuacji należało wezwać skarżącego na podstawie art. 49 §1 ppsa do sprecyzowania żądania. W wykonaniu zaleceń Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozpatrując sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wezwał w dniu 23 kwietnia 2008r. /data doręczenia wezwania/ pełnomocnika skarżącego do sprecyzowania czy we wniosku z dnia 7 lipca 2007r. skarżący domagał się wymierzenia grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 13 lipca 2007r. czy też za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 5 czerwca 2007r., w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że wniosek o ukaranie grzywną dotyczy skargi za dnia 13 lipca 2007r. Mimo upływu wyznaczonego terminu, skarżący nie sprecyzował żądania, dlatego należało przyjąć, że wniosek o ukaranie grzywną dotyczy "pisma – skargi" z dnia 13 lipca 2007r. W piśmie tym, nazwanym skargą, skarżący wnosił o przyznanie pomocy prawnej oraz wskazał, że "w dniu 11 czerwca 2007r. złożono skargę w SKO" i "dotąd nie mamy orzeczenia". Z kolei w "skardze" z dnia 11 czerwca 2007r. /data wpływu/ skierowanej do SKO skarżący zarzucał "brak postanowienia na wniosek z 6.05.07" o wyłączenie wskazanych pracowników Kolegium od rozpoznawania jego spraw oznaczonych "[..] z [..]." i wnosił o rozpoznanie przez Kolegium w trybie art. 235 kpa decyzji własnych tego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie zgodności z prawem. Skarżący złożył wniosek (skargę) w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) żądając wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie Sądowi przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze skargi z dnia 13 lipca 2007r. Zgodnie z tym przepisem, w razie niezastosowania się do obowiązku przekazania przez organ administracyjny skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni (art. 54 § 2), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. W świetle powołanego przepisu ukaranie grzywną organu administracyjnego należy do uznania sądu, a więc nie ma charakteru bezwzględnego, obligującego sąd do wymierzenia organowi grzywny w każdym przypadku stwierdzenia nieprzekazania sądowi skargi. W szczególności nie ma podstaw do ukarania organu administracji publicznej grzywną za nieprzekazanie sądowi skargi, której sformułowanie jest niejasne i daje możliwości jej różnej interpretacji, a jednocześnie organ podejmuje czynności procesowe w związku z tą "skargą". W ocenie Sądu sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze miało podstawy uznać, że pismo z dnia 13 lipca 2007r., załączone do wniosku o ukaranie jako "skarga" (odmiennie niż w tekście oryginalnym, por. k. 1 akt admin.) stanowiło uzupełnienie wcześniej złożonych przez Z. W. do Sądu skarg na dwie decyzje Kolegium z dnia [..] o sygn. [..] i [..], co uzasadniało przekazanie tego pisma Sądowi do rozpoznania razem z tymi skargami. Po pierwsze - pismo skierowane zostało do WSA Lublin, ale nie było nazwane skargą (k. 1 akt admin.); po drugie – zawierało wyraźny wniosek o udzielenie pomocy prawnej, co sugerować mogło, że dotyczy innej toczącej się przed tym Sądem sprawy; po trzecie – odwoływało się do skargi z dnia 11 czerwca 2007r., której głównym zarzutem był brak postanowienia o wyłączeniu wskazanych pracowników Kolegium od rozpoznania sprawy, w której następnie zapadły zaskarżone już do Sądu decyzje z dnia [..]. Pismo stwierdzało, że "dotąd nie mamy orzeczenia", a więc podkreślając zarzut nierozpoznania przez Kolegium wniosku o wyłączenie, dawało podstawy do przyjęcia, że stanowi ono w istocie uzupełnienie tych wcześniejszych skarg. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie pozostało obojętne wobec pisma skarżącego z dnia 13 lipca 2007r. i przekazało je Sądowi jako uzupełnienie skarg na decyzje z dnia [..]. o sygn. [..] i [..]. Skoro więc organ administracyjny podjął czynności związane z nadaniem pismu biegu, a czynności te były uzasadnione w świetle treści pisma, to - w ocenie Sądu - nie ma podstaw do ukarania tegoż organu grzywną w trybie art. 55 ppsa. Z tych względów, należało orzec, jak w sentencji.