II SO/Lu 4/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. F. o wymierzenie M. L. S.A. w [...] grzywny za nieprzekazanie w terminie do Sądu skargi z dnia 23 grudnia 2013r. na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. wymierzyć M. L. S.A. w Lublinie grzywnę w kwocie 500 (pięćset) złotych; II. zasądzić od M. L. S.A. w Lublinie na rzecz A. F. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. A. F. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pismo z dnia 17 stycznia 2014r. z wnioskiem o wymierzenie M. L. S.A. grzywny za nieprzekazanie w terminie do Sądu skargi z dnia 23 grudnia 2013r. na bezczynność tegoż organu dotyczącą wniosku skarżącego z dnia 25 listopada 2013r. o udostępnienie informacji publicznej. Sąd zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej P.p.s.a. - w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art.54 § 2, sąd, na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6. Przepis art. 54 § 2 P.p.s.a. zobowiązuje natomiast organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, do przekazania sądowi administracyjnemu wniesionej skargi wraz z odpowiedzią w terminie 30 dni, przy czym termin ten w przypadku skarg składanych w sprawach o udostępnienie informacji publicznej został skrócony przez ustawodawcę do 15 dni (art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Jak wynika z akt niniejszej sprawy, skarżący A. F. złożył w dniu 23 grudnia 2013r. (data wpływu) za pośrednictwem M. L. S.A. skargę na bezczynność tego organu polegającą na nierozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 25 listopada 2013r. o udostępnienie informacji publicznej. Następnie skarżący złożył do Sądu wniosek o wymierzenie temu organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. za nieprzekazanie tej skargi do Sądu. W wykonaniu wezwania Sądu z dnia 20 stycznia 2014r. do nadesłania odpowiedzi na wniosek - organ nadesłał w dniu 26 lutego 2014r. (data stempla pocztowego, akta sprawy II KO 25/14) odpowiedź na skargę z dnia 23 grudnia 2013r. Pomimo kolejnego wezwania w dniu 13 marca 2014r. (data doręczenia, k. 17) do nadesłania odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny i złożenie oryginału skargi na bezczynność z dnia 23 grudnia 2013r. – organ nie nadesłał wskazanych dokumentów. W sytuacji występującej w sprawie wniosek o wymierzenie grzywny jest zatem uzasadniony, skoro organ dotychczas nie przekazał Sądowi skargi wraz z aktami sprawy, a jedynie przesłał – już po złożeniu przez skarżącego wniosku o wymierzenie grzywny – odpowiedź na tę skargę. Należy wskazać, że grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany, dyscyplinująco – represyjny, a zatem możliwe jest jej wymierzenie nawet wówczas, gdy organ skargę przekaże przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny. Ustalając wysokość nałożonej grzywny w kwocie 500 zł Sąd wziął pod uwagę upływ czasu od dnia złożenia skargi na bezczynność oraz fakt, że skarga wraz z aktami sprawy nie została dotychczas Sądowi przesłana. Należy przy tym wskazać, że wniosek o wymierzenie grzywny był dopuszczalny, ponieważ dotyczył bezczynności organu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej (por. postan. WSA z dnia 18 października 2012r., II SO/Lu 5/12). Spółka M. L. S.A. jako jednostka organizacyjna Miasta (co wynika ze strony internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Samorządu Miasta - [...] jest bowiem podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, co wynika z art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 11 98 ze zm.). Wobec powyższego Sąd orzekł, jak w sentencji; rozstrzygnięcie o kosztach wydano na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.