II SO/Lu 5/13

PostanowienieWSA w Lublinie2013-04-22

Skład orzekający: Krystyna Sidor

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku nieprzekazania przez organ skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej do sądu administracyjnego, sąd powinien wymierzyć organowi grzywnę na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a.?
Ratio decidendi
W przypadku niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego w ustawowym terminie, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Cel przepisu art. 55 § 1 P.p.s.a. polega na dyscyplinowaniu organów do terminowego wykonania obowiązków oraz zapewnieniu stronie realizacji prawa do sądu, a nieprzekazanie skargi ogranicza to prawo.
Stan faktyczny
Spółka z o.o. wniosła skargę na bezczynność Związku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, domagając się wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego. Związek zwrócił skargę skarżącemu, uznając ją za bezzasadną i wniesioną z uchybieniem terminu, powołując się na wcześniejsze postanowienie SKO. Organ wyjaśnił, że nie zwrócił uwagi na adresata skargi i był przekonany o zakończeniu postępowania, a sytuacja była wynikiem nieumyślnego przeoczenia.
Rozstrzygnięcie
Wymierzono Związkowi grzywnę w wysokości 500 zł i zasądzono od Związku na rzecz Sp. z o.o. zwrot kosztów postępowania w kwocie 100 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Sp. z o.o. o wymierzenie Związkowi grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 4 marca 2013r. na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. wymierzyć Związkowi grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; II. zasądzić od Związku na rzecz Sp. z o.o. tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę 100 (sto) złotych. II SO/Lu 5/13 U z a s a d n i e n i e Sp. z o.o. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 22 marca 2013r. (data stempla pocztowego) skargę z dnia 4 marca 2013r. na bezczynność Związku polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej, domagając się jednocześnie wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a w maksymalnej kwocie za nieprzekazanie tej skargi sądowi. Skarżący wskazał, że skargę na bezczynność wniósł w dniu 4 marca 2013r. za pośrednictwem organu, który jednak zamiast przekazać ją Sądowi, zwrócił ją skarżącemu pismem z dnia 18 marca 2013r. uznając "pismo za bezzasadne". W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny działający w imieniu organu Przewodniczący Zarządu wyjaśnił, że zapoznał się ze skargą z dnia [...] marca 2013r., ale ze względu na to, że postanowieniem z dnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność odwołania wniesionego przez skarżącego od pisma Przewodniczącego Zarządu Związku z dnia 11 grudnia 2012r. w przedmiocie wniosku o udzielenie informacji publicznej, organ uznał skargę za bezzasadną i stwierdzając jej wniesienie z uchybieniem 30-dniowego terminu do złożenia skargi na postawienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego – zwrócił skargę skarżącemu. Przewodniczący Zarządu Związku wyjaśnił ponadto, że nie zwrócił uwagi na to, że adresatem skargi był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, ponadto był przekonany, że postępowanie zostało już zakończone. Dodatkowo podniósł, że funkcję przewodniczącego zarządu Związku pełni jedynie społecznie i nie urzęduje codziennie w siedzibie Związku, a zaistniała sytuacja była zwykłym nieumyślnym przeoczeniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie organowi grzywny zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.) w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art.54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6. Z kolei przepis art. 54 § 2 zobowiązuje organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, do przekazania sądowi administracyjnemu wniesionej skargi wraz z odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni, przy czym w sprawach dotyczących dostępu do informacji publicznej termin ten jest krótszy i wynosi piętnaście dni licząc od dnia otrzymania skargi przez organ (art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. nr 112, poz. 1198 ze zm.). Sąd może zatem na podstawie powołanego przepisu wymierzyć organowi grzywnę wyłącznie wówczas, gdy ustali, że organ uchybił wskazanemu terminowi. Bezspornie Związek wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 2 P.p.s.a i art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie przekazał Sądowi skargi z dnia 4 marca 2013r. (skarżący złożył ją następnie bezpośrednio do Sądu) - co uzasadnia wymierzenie organowi grzywny. Celem art. 55 § 1 P.p.s.a. jest bowiem nie tylko dyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 tej ustawy, ale przede wszystkim zapewnienie stronie realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu - nieprzekazanie zaś skargi do sądu ogranicza stronie to prawo. Z tego względu w takiej sytuacji wymierzenie grzywny organowi na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. jest uzasadnione. Należy wskazać, że zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 P.p.s.a., grzywnę taką wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, które w 2012r. wyniosło 3.521,67 zł (komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2013r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2012 r. - Monitor Polski z 2013r., poz. 89). Wymierzając Związkowi grzywnę w wysokości 500 zł Sąd miał na uwadze z jednej strony okoliczności przedstawione przez organ, wskazujące na niezrozumienie treści skargi, z drugiej strony zaś to, że sprawa dotyczy informacji publicznej, a sprawy takie na podstawie art. 21 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej powinny być rozpoznawane przez sąd w terminie 30 dni od otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji; o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło