II SO/Lu 55/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. W. w przedmiocie wymierzenia Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej grzywny p o s t a n a w i a odmówić wymierzenia grzywny. T.W. w dniu 24 października 2006 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o wymierzenie Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej kary grzywny za nieprzekazanie jej skargi z dnia 22 maja 2006 r. W odpowiedzi na wniosek organ odwołuje się do innych postępowań wszczętych przez skarżącą i toczących się przed Sądem. Zaznacza, że całość akt dotycząca wniosku jak i odpowiedz na wniosek zostały przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie do sprawy prowadzonej pod sygnaturą II SO/Lu 24/06. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Wniosek T. W. jest niezasadny i nie zasługuje na uwzględnienie. Niniejsze postępowanie obliguje Sąd jedynie do rozpatrzenia wniosku strony o ukaranie organu administracji publicznej grzywną za nieprzekazanie skargi do Sądu. Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "ppsa" w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa (organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, obowiązany jest przekazać sadowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę ), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6 ppsa. Wskazane przepisy mają za cel zdyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonywania obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa. W swoim piśmie T. W. wnosi o zastosowanie powyższych sankcji za nieprzekazanie jej pisma z dnia 22 maja 2006 r. (data wpływu) nazwanego "skarga" i skierowanego do Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej. W piśmie - skardze strona odwołuje się do swojego wcześniejszego pisma (wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) z dnia 25 kwietnia 2005 r. (data wpływu). Jak wynika z akt sprawy pismo strony z dnia 25 kwietnia 2006 r. zostało przez organ rozpatrzone, a strona pismem Kierownika Ośrodka dostała pisemną odpowiedź o braku podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa (pismo z dnia 18 maja 2006 r.) Również pismo - skarga z dnia 22 maja 2006 r. zostało przez organ rozpatrzone. Strona otrzymała wyjaśnienia pismem Kierownika OPS z dnia [...]. ([...]). W ocenie Sądu, wniosek T. W. o ukaranie Kierownika OPS karą grzywny nie może być uwzględniony, bowiem nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 55 § 1 ppsa, ponieważ pismo skarżącej nie stanowi skargi do Wojewódzkiego sądu Administracyjnego. Przepisy postępowania administracyjnego nakładają obowiązki odpowiedniego zachowania nie tylko na organy administracji publicznej, ale również na obywatela. Strona postępowania domagając się od organu rozpatrzenia danej sprawy może korzystać jedynie z uprawnień i środków jakie zawierają konkretne przepisy prawa. Nie odnoszą żadnych skutków prawnych pisma strony wnoszone jedynie w oparciu o wyobrażenia strony, a nie mające oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Aby domagać się ukarania organu grzywną strona powinna najpierw złożyć do organu z którego działaniem lub bezczynnością się nie zgadza skargę, której dopiero nie przekazanie do Sądu rodziłoby możliwość wydania przez Sąd postanowienia o ukaraniu organu karą grzywny. Wnoszenie przez skarżącą pism nazwanych "skarga" nie zmusza organu do każdorazowego przekazania ich do Sądu. Organ musi brać pod uwagę m. in. umiejscowienie pisma w danym postępowaniu i jego treść. O tym, czy dane pismo w postępowaniu administracyjnym jest skargą albo wnioskiem decyduje treść pisma, a nie jego forma zewnętrzna zgodnie z art. 222 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Treść i żądanie decydują o charakterze pisma i dalszych jego losach. Pisma procesowe kierowane zarówno do Sądu jak i do organu administracji publicznej muszą spełniać określone wymagania formalne. Przede wszystkim z uwagi na przewagę zasady pisemności muszą jasno i precyzyjnie wskazywać adresata pisma i żądania strony. Sąd, jak również organ administracji rozpatrując pismo strony nie może domniemywać jakimi przesłankami kieruje się strona, jak również do kogo je kieruje. Wskazać również należy, że w postępowaniu administracyjnym obowiązuje określona instancyjność. Mimo istnienia związku sekwencyjnego między postępowaniem administracyjnym, w którym podejmowane są akty lub czynności, które mogą być zaskarżone do wojewódzkiego sądu administracyjnego, a postępowaniem sądowoadministracyjnym to jednak niedopuszczalne jest zastępowanie postępowania administracyjnego postępowaniem sądowoadministracyjnym. Postępowanie przed Sądem nie może zostać wszczęte w dowolnie wybranym przez stronę momencie, a jedynie po wykorzystaniu przez stronę wszystkich środków weryfikacji dostępnych w postępowaniu administracyjnym. Wobec powyższego, na podstawie akt sprawy wynika, iż wykonanie przez organ obowiązku z art., 54 § 2 ppsa było niemożliwe, co czyni wniosek o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 ppsa bezzasadnym. Z powyższych względów należało, orzec jak w sentencji postanowienia.