II SO/Lu 62/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. P. o wymierzenie Kołu Łowieckiemu Nr [...] w B. grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 15 lipca 2014r. dotyczącej udostępnienia informacji publicznej w sprawie wniosku z dnia 5 czerwca 2014r. p o s t a n a w i a I. wymierzyć Kołu Łowieckiemu [...] w B. grzywnę w kwocie 200 (dwieście) złotych; II. zasądzić od Koła Łowieckiego [...] w B. na rzecz S. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 21 sierpnia 2014 r. S. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o wymierzenie - na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Kołu Łowieckiemu [...] w B. grzywny w wysokości jednokrotnego średniego wynagrodzenia w gospodarce narodowej za nieprzekazanie temu Sądowi skargi z dnia 15 lipca 2014 r. na bezczynność tego organu w sprawie wniosku z dnia 5 czerwca 2014r. o udzielenie informacji publicznej. Skarżący wyjaśnił, że przesyłka zawierająca skargę została doręczona organowi w dniu 28 lipca 2014r. i organ miał obowiązek przekazać ją Sądowi w terminie 15 dniowym (zgodnie z art. 54 § 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej), jednak dotychczas tego nie uczynił. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie i "usprawiedliwienie opóźnienia" wyjaśniając, że pozostawał w błędnym przekonaniu, że udzielił skarżącemu żądanej informacji, a zatem postępowanie zostało zakończone. Wskazał, że S. P. składa wiele wniosków w przedmiocie informacji publicznej, a następnie skarg do Sądu, natomiast Koło działa społecznie i nie jest przygotowane do zajmowania się takimi sprawami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej P.p.s.a. - w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art.54 § 2, sąd, na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6. Przepis art. 54 § 2 P.p.s.a. zobowiązuje natomiast organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, do przekazania sądowi administracyjnemu wniesionej skargi wraz z odpowiedzią w terminie 30 dni, przy czym termin ten w przypadku skarg składanych w sprawach o udostępnienie informacji publicznej został skrócony przez ustawodawcę do 15 dni (art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Jak wynika z akt sprawy II SAB/Lu 405/14 (k. 3) - w dniu 28 lipca 2014r. do [...] Towarzystwa Łowieckiego [...] Koło Łowieckie [...] w B. wpłynęła skarga S.P. z dnia 15 lipca 2014r. skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność tego organu polegającą na nieudzieleniu informacji publicznej na wniosek z dnia 5 czerwca 2014r. Następnie w dniu 21 sierpnia 2014r. skarżący złożył do Sądu wniosek o wymierzenie temu organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. za nieprzekazanie tej skargi do Sądu. W wykonaniu wezwania Sądu do udzielenia odpowiedzi na ten wniosek organ w dniu 15 września 2014r. (data stempla pocztowego, k.64) wraz z odpowiedzią przekazał również skargę z dnia 15 lipca 2014r. W sytuacji występującej w sprawie wniosek o wymierzenie grzywny jest zatem uzasadniony, bowiem skarga została przekazana Sądowi z 34 - dniowym opóźnieniem. Należy podkreślić, że grzywna, o której mowa w art. 55 P.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny i jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami i swoim stanowiskiem, ale także jest sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości. W przesłance wymierzenia grzywny, o której mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. – "niezastosowania się do obowiązków" mieści się zaś nie tylko nieprzekazanie skargi do sądu, ale również zwłoka w jej przekazaniu. Ustalając wysokość grzywny w kwocie 200 zł, Sąd miał na uwadze przepis art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a., który nie przewiduje dolnej jej granicy. W świetle tych przepisów (...) sąd orzeka o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzając grzywnę Sąd miał na uwadze okoliczności usprawiedliwiające opóźnienie organu w terminowym przekazaniu skargi S. P. na bezczynność Koła Łowieckiego [...] w B. Sądowi wiadome jest z urzędu, że skarżący składa do tego organu liczne wnioski, a następnie skargi do tut. Sądu dotyczące tych wniosków. Załatwianie znacznej ilości wniosków jest pracochłonne i czasochłonne, co wpływa na terminowość ich załatwiania. Wprawdzie jedną z podstawowych zasad ustawy o dostępie do informacji publicznej jest zasada szybkości postępowania, to jednak należy mieć na uwadze, że udostępnianie informacji publicznej przez organy do tego zobowiązane nigdy nie stanowi głównej działalności tych organów. Wpływ znacznej ilości wniosków, zwłaszcza, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie dotyczących – co Sądowi jest znane z urzędu – udostępnienia każdorazowo wielu dokumentów, wymaga szczególnego zorganizowania i dodatkowego nakładu pracy. Z tego względu, mimo iż nie zwalania to organów z obowiązku terminowego załatwienia wniosków i terminowego przekazywania skarg dotyczących tych wniosków do sądu administracyjnego, to jednak ma to duże znaczenie przy ustalaniu wysokości wymierzanej w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. grzywny. Również nie bez znaczenia dla ustalenia w niniejszej sprawie grzywny w wysokości 200 zł jest to, że organ skargę przekazał, dopełniając obowiązków, o których mowa w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Okoliczność ta - podobnie jak i rozmiar opóźnienia (34 dni) – mają wpływ na wysokość grzywny. Bezspornie bowiem znacznie bardziej naganne jest zachowanie organu, który skargi w ogóle nie przekazał albo przekazał ją ze znacznym i nieusprawiedliwionym opóźnieniem. Powyższe wskazuje na brak lekceważącego stosunku Koła Łowieckiego [...] w B. do wynikającego z przepisów ustawy obowiązku przekazania w terminie skargi do sądu dlatego nieuzasadnione jest nakładanie na ten organ grzywny w wyższej wysokości. Organ przekazał skargę, a 34-dniowe opóźnienie było usprawiedliwione licznymi wnioskami i skargami kierowanymi przez skarżącego do tego organu. Z tych względów, Sąd orzekł, jak w sentencji; rozstrzygnięcie o kosztach wydano na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.