II SO/Lu 7/07

PostanowienieWSA w Lublinie2007-07-10

Skład orzekający: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania, jeśli wnioskodawca nie usunął braków formalnych wniosku pomimo prawidłowego wezwania?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania, jeżeli wnioskodawca, pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku i pouczenia o skutkach prawnych, nie usunął tych braków w wyznaczonym terminie. Brak jednoznacznego określenia przedmiotu zaskarżenia we wniosku o przyznanie prawa pomocy stanowi brak formalny, który uniemożliwia nadanie wnioskowi prawidłowego biegu.
Stan faktyczny
J. B. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania z powodu nieusunięcia braków formalnych, tj. braku jednoznacznego określenia przedmiotu zaskarżenia. Strona wniosła sprzeciw od tego postanowienia. Sąd rozpoznał sprzeciw, uznając, że wnioskodawca nie usunął braków mimo prawidłowego wezwania.
Rozstrzygnięcie
Pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. B. K. o przyznanie prawa pomocy, w zakresie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 21 czerwca 2007 r. p o s t a n a w i a pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. B. K.wniósł o przyznanie mu prawa pomocy poprzez od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2007 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pozostawił wniosek J.K. bez rozpoznania. W motywach uzasadnienia podniósł, że skutecznego doręczenia wnioskującemu wezwania do usunięcia braku wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz prawidłowego pouczenia o sunięcia braku i skutkach niedokonania tej czynności w terminie, wnioskujący nie usunął braku złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Od postanowienia powyższego sprzeciw wniósł J. B.K. Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając sprzeciw, zważył, co Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Sąd poddaje merytorycznej ocenie wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został złożony na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru i który nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie mu prawidłowego biegu. Jednym z wymogów formalnych urzędowego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest określenie w jego treści przedmiotu skargi (rubryka nr 3 urzędowego wniosku PPF). J. B. K., wskazując na urzędowym formularzu wniosku o prawa pomocy jako przedmiot zaskarżenia "akt administracyjny samorządowego kolegium odwoławczego o numerze [...] i wynik działania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...]" i dołączając kserokopię decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., Nr [...], nie określił jednoznacznie, czy domaga się przyznania prawa pomocy w związku z zamiarem wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...], czy na akt administracyjny samorządowego kolegium odwoławczego o numerze [...], bądź też na wynik działania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...]. Z uwagi na powyższe zasadnie wezwano wnioskodawcę do usunięcia w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania braku wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wskazanie przedmiotu skargi pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie wnioskodawca odebrał osobiście w dniu 1 czerwca 2007 r. Skoro zatem J. B. K., mimo prawidłowego wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy i pouczenia o prawnych konsekwencjach niedokonania tej czynności procesowej, nie usunął braków wniosku w terminie, wniosek ten należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 260 w zw. z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło