II SO/Lu 7/07
PostanowienieWSA w Lublinie2007-07-10
Skład orzekający: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania, jeśli wnioskodawca nie usunął braków formalnych wniosku pomimo prawidłowego wezwania?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania, jeżeli wnioskodawca, pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku i pouczenia o skutkach prawnych, nie usunął tych braków w wyznaczonym terminie. Brak jednoznacznego określenia przedmiotu zaskarżenia we wniosku o przyznanie prawa pomocy stanowi brak formalny, który uniemożliwia nadanie wnioskowi prawidłowego biegu.Stan faktyczny
J. B. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania z powodu nieusunięcia braków formalnych, tj. braku jednoznacznego określenia przedmiotu zaskarżenia. Strona wniosła sprzeciw od tego postanowienia. Sąd rozpoznał sprzeciw, uznając, że wnioskodawca nie usunął braków mimo prawidłowego wezwania.Rozstrzygnięcie
Pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. B. K. o przyznanie prawa pomocy, w zakresie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 21 czerwca 2007 r. p o s t a n a w i a pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
B. K.wniósł o przyznanie mu prawa pomocy poprzez od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2007 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pozostawił wniosek J.K. bez rozpoznania. W motywach uzasadnienia podniósł, że skutecznego doręczenia wnioskującemu wezwania do usunięcia braku wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz prawidłowego pouczenia o sunięcia braku i skutkach niedokonania tej czynności w terminie, wnioskujący nie usunął braku złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Od postanowienia powyższego sprzeciw wniósł J. B.K.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając sprzeciw, zważył, co
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Sąd poddaje merytorycznej ocenie wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został złożony na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru i który nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie mu prawidłowego biegu.
Jednym z wymogów formalnych urzędowego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest określenie w jego treści przedmiotu skargi (rubryka nr 3 urzędowego wniosku PPF).
J. B. K., wskazując na urzędowym formularzu wniosku o prawa pomocy jako przedmiot zaskarżenia "akt administracyjny samorządowego kolegium odwoławczego o numerze [...] i wynik działania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...]" i dołączając kserokopię decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., Nr [...], nie określił jednoznacznie, czy domaga się przyznania prawa pomocy w związku z zamiarem wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...], czy na akt administracyjny samorządowego kolegium odwoławczego o numerze [...], bądź też na wynik działania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...].
Z uwagi na powyższe zasadnie wezwano wnioskodawcę do usunięcia w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania braku wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wskazanie przedmiotu skargi pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie wnioskodawca odebrał osobiście w dniu 1 czerwca 2007 r.
Skoro zatem J. B. K., mimo prawidłowego wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy i pouczenia o prawnych konsekwencjach niedokonania tej czynności procesowej, nie usunął braków wniosku w terminie, wniosek ten należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a.
Z tych względów, na podstawie art. 260 w zw. z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło