II SO/Lu 74/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Wójta Gminy z udziałem Burmistrza S. w przedmiocie sporu kompetencyjnego w sprawie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a przekazać sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu według właściwości. W dniu 6 października 2014 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek o rozstrzygniecie negatywnego sporu kompetencyjnego między Wójtem Gminy – reprezentowanym przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej , a Burmistrzem S. – reprezentowanym przez Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej przedmiocie ponoszenia odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) dalej "k.p.a.", spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem przypadków określonych w pkt 2-4 tego przepisu rozstrzyga - wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu - sąd administracyjny. Stosownie do treści art. 22 § 3 pkt 2 k.p.a. do wystąpienia z wnioskiem o rozpatrzenie sporu przez sąd administracyjny jest uprawniony organ jednostki samorządu terytorialnego lub inny organ administracji publicznej, pozostające w sporze. W niniejszej sprawie spór kompetencyjny zaistniał między organami jednostek samorządu terytorialnego, nieposiadającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia. Organem wyższego stopnia w stosunku do Wójta Gminy jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze, natomiast organem wyższego stopnia wobec Burmistrza jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Zgodnie z treścią art. 22 § 1 pkt 1 in fine k.p.a. spór o właściwość między tymi organami rozpoznaje sąd administracyjny. Zgodnie z art. 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądami administracyjnymi są Naczelny Sąd Administracyjny oraz wojewódzkie sądy administracyjne. Art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zezm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", stanowi, że wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie natomiast do art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4 p.p.s.a., tj. spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. W związku z tym, iż nie ma odrębnych przepisów, które upoważniałyby inny organ do rozstrzygnięcia sporu o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego nie mającego wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, właściwy do rozpoznawania tego wniosku jest Naczelny Sąd Administracyjny. W myśl zaś art. 59 § 1 ustawy jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym, na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w postanowieniu.