II SO/Lu 76/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. Ł. w przedmiocie wymierzenia Staroście grzywny za nieprzekazanie w terminie do sądu skargi dotyczącej udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W dniu 20 kwietnia 2013 r. E. Ł. wniosła skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Lu 265/13), w której zawarła wniosek o wymierzenie powyższemu organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie do Sądu przedmiotowej skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w ustawowym terminie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wniosek ten został wyłączony do odrębnego rozpoznania i wpisany do repertorium SO. W piśmie z dnia 15 kwietnia 2013 r. E. Ł. oświadczyła, iż cofa skargę, a w piśmie z dnia 27 czerwca 2013r. wyjaśniła, że cofnięcie skargi obejmuje również powyższy wniosek o wymierzenie organowi grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 60 powyższej ustawy skarżący może cofnąć skargę (wniosek) i sąd jest tą czynnością związany. Sąd może jednak uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w rozpoznawanej w sprawie nie zachodzą takie okoliczności, w związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 powyższej ustawy, postępowanie należało umorzyć. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.