II SO/Lu 88/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. Ł. w przedmiocie wymierzenia grzywny Staroście za nieprzekazanie w terminie do sądu skargi dotyczącej udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W skardze z dnia 24 kwietnia 2013 r. (data wpływu do organu) na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej skarżąca E. Ł. wniosła o wymierzenie temu organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie nieprzekazania do Sądu przedmiotowej skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w ustawowym terminie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wniosek ten został wyłączony do odrębnego rozpoznania i wpisany do repertorium pod sygn. II SO/Lu 88/13. W piśmie z dnia 10 kwietnia 2013r. skarżąca oświadczyła, iż cofa skargę na bezczynność, zaś w piśmie z dnia 24 czerwca 2013r. wskazała, że cofa również wniosek o wymierzenie organowi grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 P.p.s.a.). W świetle art. 60 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. skarżący może cofnąć wniosek i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął wniosek. Skarżąca w pismach z dnia 10 i 24 czerwca 2013 r. oświadczyła, iż cofa swój wniosek o wymierzenie grzywny Staroście za nieprzekazanie do Sądu jej skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, iż cofnięcie wniosku zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, dlatego postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. Ubocznie należy wyjaśnić, że Sąd odstąpił od wezwania skarżącej do uiszczenia wpisu od złożonego wniosku o wymierzenie organowi grzywny, z uwagi na to, że wniosek ten został cofnięty zanim została podjęta jakakolwiek czynność zmierzająca do merytorycznego załatwienia sprawy. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.