III SA/Lu 10/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2014 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia kosztów za usunięcie pojazdu postanawia: umorzyć postępowanie. W piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r. T. N. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2014 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia kosztów za usunięcie pojazdu. Skarżący w piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r. oświadczył, że cofa skargę na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego . W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z akt sprawy wynika, że skarżący złożyli stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi. W ocenie sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż sąd nie dopatrzył się żadnej z przeszkód wyłączających skuteczność cofnięcia skargi. Ponieważ cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuacji postępowania, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zachodzi podstawa do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.