III SA/Lu 10/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie długu celnego postanawia odrzucić skargę. Skarżąca – G. T. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 30 października 2018 r. wydaną w przedmiocie długu celnego. Zaskarżona decyzja została skarżącej doręczona w dniu 5 listopada 2018 r. (potwierdzenie odbioru - k. 424 akt administracyjnych). Przesyłka zawierająca skargę została nadana u operatora innego niż Poczta Polska S.A., a mianowicie u kuriera FedEx Express Polska sp. z.o.o dnia 5 grudnia 2018 r. (potwierdzenie nadania - k. 14 akt sądowych), a do adresata Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wpłynęła w dniu 6 grudnia 2018 r. (prezentata - k. 4 akt sądowych). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 stycznia 2019 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 377 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został stronie skarżącej doręczony w dniu 22 stycznia 2019 r. (potwierdzenie odbioru - k. 48). Mimo upływu zakreślonego w wezwaniu terminu wpis od skargi nie został uiszczony (notatka urzędowa - k. 49). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 z późn.zm.), dalej w skrócie: p.p.s.a. Oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Obowiązki operatora wyznaczonego pełni Poczta Polska S.A. (decyzja Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 30 czerwca 2015 r. nr DRP.WKP.710.2.2015.26,27, wydana na podstawie art. 71 ust. 1 w związku z ust. 3 i 4 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, Dz. U. z 2018 r., poz. 2188 z późn. zm.). Poczta Polska S.A. została wybrana operatorem wyznaczonym do świadczenia usług powszechnych na lata 2016-2025. Odnosząc powyższe regulacje do sprawy niniejszej należy stwierdzić, że w związku z doręczeniem zaskarżonej decyzji w dniu 5 listopada 2018 r. termin do wniesienia skargi upłynął bezskutecznie z dniem 5 grudnia 2018 r., gdyż oddanie pisma innemu podmiotowi niż Poczta Polska (w tym przypadku FedEx Express Polska), nawet posiadającemu uprawnienia do prowadzenia działalności pocztowej, nie oznacza zachowania terminu do dokonania czynności procesowej. Operator FedEx Express Polska nie jest bowiem operatorem wyznaczonym w rozumieniu ustawy - Prawo pocztowe. Oznacza to, że nadanie pisma u tego operatora przed dniem upływu terminu nie prowadzi do jego zachowania, jeżeli pismo wpłynęło po upływie terminu (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 października 2015 r., I OPS 1/15). W tej sytuacji za datę złożenia skargi należało uznać datę jej wpływu do organu, za pośrednictwem którego skarga została wniesiona, potwierdzoną pieczęcią, tj. dzień 6 grudnia 2018 r. Wniesienie skargi nastąpiło zatem już po upływie ustawowego trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Ponadto w myśl przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Z tych względów sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.