III SA/Lu 100/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.C.– [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zmiany nieprawidłowych danych zawartych w zgłoszeniu celnym na skutek wniosku A.C. z dnia 6 lutego 2008 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w całości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W dniu 6 lutego 2008 r. skarżąca A.C. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w sprawie zmiany nieprawidłowych danych zawartych w zgłoszeniu celnym. Wraz ze skargą złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak sąd na wniosek skarżącego, na podstawie przepisu art. 61 § 3 tej ustawy, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z powołanych przepisów wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest możliwe tylko w wyjątkowych sytuacjach; np. gdy powstała szkoda (majątkową, a także niemajątkową), nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 cytowanej ustawy nie musi mieć charakteru materialnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (post. WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964) Składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia istnienia zagrożenia wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia skarżąca podniosła, że wykonanie postanowienia wiąże się z koniecznością dokonania szeregu korekt deklaracji składanych przed organami podatkowymi, które ewentualnie będzie należało poddać ponownej korekcie po zakończeniu postępowania przed sądami administracyjnymi. Powyższe potwierdza, że wykonanie postanowienia spowoduje trudne do odwrócenia skutki – zważywszy, że postępowaniu zarzuca się obrazę prawa materialnego. Zdaniem sądu argumentacja przedstawiona we wniosku nie jest wystarczająca do przyjęcia, że wskazane wyżej przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji faktycznie w sprawie zaistniały. Skarżąca nie przytoczyła żadnych danych, które pozwoliłyby stwierdzić, że mogą zaistnieć trudne do usunięcia skutki. Sam fakt dokonania szeregu korekt deklaracji podatkowych nie przesądza jeszcze o trudnych do usunięcia ewentualnych skutkach. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien zawierać uzasadnienie, w którym wnioskodawca powinien odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do niego wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Z tej przyczyny, na podstawie przepisu art. 61 § 3 i § 5 cytowanej ustawy sąd postanowił jak w sentencji.