III SA/Lu 101/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (spr.), Asesor WSA Małgorzata Fita, Protokolant ref. staż. Przemysław Gumieniak, po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2004 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny zaskarżoną decyzją Nr [...] z dnia [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 37 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz z § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach, po rozpatrzeniu odwołania S. K. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego Nr [...] z dnia [...] Nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia u niej choroby zawodowej narządu głosu - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podniesiono, że w myśl § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych /Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zmianami/ do rozpoznania i stwierdzenia choroby zawodowej niezbędne jest spełnienie dwóch nierozłącznych warunków; rozpoznane schorzenie musi być określone w wykazie chorób zawodowych, a jego powstanie ma związek z warunkami środowiska pracy. Na podstawie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego /dochodzenia epidemiologicznego/ oraz charakterystyki stanowiska pracy przedłożonej przez zakład pracy ustalono, że S. K. od [...] sierpnia 1966 r. do [...] sierpnia 1996 r. była zatrudniona na stanowisku nauczycielki w Szkole Podstawowej w M. i K. oraz w Państwowym Przedszkolu w K. W okresie od [...].09.1972 r. do [...].07.1975 r. i od [...].09.1995 r. do [...].08.1996 r. pełniła funkcję dyrektora w wyżej wymienionych placówkach oświatowych. W czasie pracy na stanowisku nauczycielki, tj. przez okres 30 lat była narażona na nadmierny długotrwały wysiłek głosowy. Do chorób zawodowych związanych z nadmiernym wysiłkiem głosowym określonych w poz. 7 wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do w/w rozporządzenia należą przewlekłe choroby narządu głosu takie jak: guzki śpiewacze, niedowład strun głosowych oraz zmiany przerostowe. Poradnia Chorób Zawodowych WOMP w orzeczeniu lekarskim Nr [...] z dnia [...]., choroby zawodowej nie rozpoznała. Rozpoznany przewlekły prosty nieżyt gardła i krtani nie jest określony w wykazie chorób zawodowych. S. K. nie zgodziła się z treścią orzeczenia lekarskiego o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, w związku z czym Państwowy Powiatowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny zlecił Instytutowi Medycyny Pracy ponowne zbadanie sprawy. Instytut Medycyny Pracy w dniu [...] września 2003 r. wydał orzeczenie lekarskie Nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej stwierdzając u S. K. przewlekły prosty nieżyt krtani z niewydolnością fonacyjną głośni małego stopnia i przewlekły suchy nieżyt gardła. We wnioskach wyżej wymienionego orzeczenia lekarskiego Instytut Medycyny Pracy zauważył, że stwierdzone zmiany nie wykazują związku przyczynowego z nadmiernym wysiłkiem głosowym w okresie zatrudnienia w szkolnictwie jako nie przedstawiające klinicznych cech choroby zawodowej. Ani Poradnia Chorób Zawodowych WOMP, ani Instytut Medycyny Pracy choroby zawodowej nie rozpoznały, a rozpoznania ustalone w wydanych orzeczeniach lekarskich są zgodne i nie są określone w wykazie chorób zawodowych, a tym samym nie odpowiadają definicji choroby zawodowej. Za przyczynę rozpoznanych u S. K. schorzeń przyjąć należy przewlekły stan zapalny błony śluzowej górnych dróg oddechowych. Biorąc pod uwagę powyższe Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny stwierdził, iż decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego jest prawidłowa pod względem merytorycznym i została oparta na właściwej podstawie prawnej. Na decyzję organu odwoławczego S. K. w dniu [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zwracając się o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżąca zarzuca, iż organ odwoławczy w postępowaniu nie uwzględnił całości dokumentacji medycznej dotyczącej schorzenia, z której wynika, że istniejące u niej schorzenie jest schorzeniem zawodowym. Ponadto Skarżąca zarzuca, że organ zaprzecza w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż schorzenie S. K. pozostaje w związku z wykonywaniem przez nią czynności służbowych w charakterze nauczyciela. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. W materii nieuwzględnienia przez organ całości dokumentacji medycznej załączonej do akt sprawy organ udzielający odpowiedzi na skargę nie podziela stanowiska skarżącej i podkreśla, że Poradnia Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy oraz Instytut Medycyny Pracy wydały orzeczenia lekarskie, w którym nie rozpoznały u skarżącej choroby zawodowej, biorące pod uwagę przedstawioną dokumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę, zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja zapadła w zgodzie z przepisami prawa materialnego, bez naruszenia przepisów postępowania. Stosownie do § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych /Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zm./ obowiązującego w dacie wydania decyzji pierwszoinstancyjnej z uwagi na treść § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłoszenia podejrzenia i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach - zakwalifikowanie określonej choroby jako choroby zawodowej wymaga kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: - dana choroba figuruje w wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do w/w rozporządzenia; choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy. W pozycji 7 załącznika jako choroby zawodowe traktuje się "Przewlekłe choroby narządu głosu związane z nadmiernym wysiłkiem głosowym /guzki śpiewacze, niedowłady strun głosowych, zmiany przerostowe/". W myśl uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2002 r. sygn. OPS 32002 /pub. Prawo Pracy 2002 nr 7-8 str. 56/ - pozycja 7 w/w załącznika stanowi taksatywne wyliczenie chorób narządu głosu będących chorobami zawodowymi, którymi są choroby związane z nadmiernym wysiłkiem głosowym w postaci guzków śpiewaczych, niedowładu strun głosowych i zmian przerostowych. Organ decyzyjny, dokonując analizy orzeczeń WOMP - Poradnia Chorób Zawodowych z dnia [...] listopada 2001 r. i orzeczenia Instytutu Medycyny Pracy z dnia [...] września 2003 r. doszedł do słusznego wniosku, że orzeczenia te są ze sobą zbieżne i nie zawierają wewnętrznej sprzeczności. Określenie "przewlekły prosty nieżyt krtani z niewydolnością fonetyczną głośni małego stopnia" zamieszczone w drugim orzeczeniu oznacza, iż odczuwalne zaburzenia głosu są następstwem przewlekłego stanu zapalnego błony śluzowej górnych dróg oddechowych. Również zamieszczona przy skardze dokumentacja lekarska, która częściowo - jak wynika z treści orzeczenia Poradni Chorób Zawodowych WOMP była przedmiotem analizy przy wydawaniu opinii lekarskiej, nie wykazuje innego rozpoznania jak przewlekłe zapalenie krtani oraz krtani i tchawicy. Żadne z orzeczeń wydanych w toku postępowania administracyjnego nie stwierdziło u skarżącej jednej z chorób zawodowych wymienionych w pozycji 7 załącznika do w/w rozporządzenia. Decyzje organów obu instancji znajdują zatem oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270/ należało orzec jak w sentencji.