III SA/Lu 102/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak,, Sędzia SO del. Iwona Tchórzewska, Protokolant Asystent sędziego Monika Kutarska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 7 marca 2013 r. sprawy ze skargi A. K. Firma A. na rozstrzygnięcie protestu L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] stycznia 2013 r. nr[...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę Wnioskodawca A. K. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...], ul. [...] w K. złożył wniosek o dofinansowanie projektu nr [...] pod tytułem "Wzmocnienie konkurencyjności [...] poprzez zakup i uruchomienie linii do regranulacji odpadów z tworzyw sztucznych". W wyniku przeprowadzonej oceny merytorycznej wniosek uzyskał 55 punktów i został umieszczony na liście rezerwowej w konkursie nr 01/RPOWL/1.2/2012, o czym LAWP poinformowała skarżącego w piśmie z dnia [...] listopada 2012 r. Na powyższą informację wnioskodawca złożył protest, w którym zarzucił, że LAWP dokonała nieprawidłowej oceny projektu z poniższymi kryteriami: 1/ wskaźnika zadłużenia ogółem; 2/ realności osiągnięcia prognozowanych wyników finansowych; 3/ innowacyjności projektu. Zaskarżonym rozstrzygnięciem z dnia [...] stycznia 2013 r. LAWP, po rozpatrzeniu protestu wnioskodawcy z dnia [...] grudnia 2012 r. nie uwzględniła odwołania. W uzasadnieniu wskazała między innymi, że na wnioskodawcy jako wyłącznym dysponencie aplikacji ciąży obowiązek przygotowania wniosku w sposób umożliwiający specjalistom KOP szczegółową ocenę. Wnioskodawca podał, że ostatnim rokiem obrachunkowym jest rok 2010 i wskaźnik zadłużenia wynosi 0,02. W tych warunkach przyznano 0 punktów, co jest zgodne z kryteriami oceny tego wskaźnika. Odnosząc się do oceny realności osiągnięcia prognozowanych wyników finansowych LAWP stwierdziła, że treść części E biznes planu w polu "inne uwagi opcjonalnie" nie została przez wnioskodawcę wypełniona. Wobec braku podstaw dla przyjętych założeń nie można było zarzucić specjalistom KOP nieprawidłową ocenę projektu, skoro wnioskodawca był uprawniony do przedłożenia wszelkich oświadczeń i dokumentów potwierdzających realność założeń finansowych projektu. Dalej LAWP argumentowała, w nawiązaniu do kryterium innowacyjności projektu, że definicja operacji wyłonionej do dofinansowania w świetle art. 2 pkt 3 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. nie daje podstawy do przyjęcia, że pojęcie to dotyczy planowanych do zakupu urządzeń w ramach zamierzenia inwestycyjnego. Warunkiem przyznania punktów jest stwierdzenie innowacyjność projektu, a nie poszczególnych urządzeń, czy też innowacyjności w skali przedsiębiorstwa. W skardze do WSA w Lublinie zaskarżonemu rozstrzygnięciu A. K. zarzucił, że narusza ono: - art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, poprzez dokonanie przez LAWP wybiórczej, arbitralnej i wewnętrznie sprzecznej a przez to niezgodnej z prawem oceny projektu w zakresie wyżej wskazanych trzech kryteriów; - art. 26 ust. 2 w/w ustawy, poprzez naruszenie zasady równego dostępu wszystkich beneficjentów do pomocy. W uzasadnieniu skargi A. K. podniósł między innymi, że sama tylko prawidłowa ocena wniosku skutkowałaby przyznaniem 8 punktów w ramach kryterium innowacyjność projektu, co łączyłoby się z zakwalifikowaniem projektu do dofinansowania w sytuacji, kiedy do dofinansowania wyłoniono projekty, które otrzymały 62 punkty. W odpowiedzi na skargę LAWP wnosi o jej oddalenie. Sąd zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Tytułem przypomnienia należy wyjaśnić, że tryb przyznawania dofinansowania do projektów zgłaszanych w ramach programów operacyjnych regulowany jest przepisami unijnymi i krajowymi – w szczególności przepisami rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych), rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 oraz przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju Zgodnie z treścią art. 26 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy, do zadań instytucji zarządzającej należy w szczególności wypełnianie obowiązków wynikających z art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999. Instytucja zarządzająca odpowiada za zarządzanie programami operacyjnymi i ich realizację zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, a w szczególności za zapewnienie, że operacje są wybierane do finansowania zgodnie z kryteriami mającymi zastosowanie do programu operacyjnego oraz że spełniają one mające zastosowanie zasady wspólnotowe i krajowe przez cały okres ich realizacji. Ponadto, zgodnie z pkt 2 ust. 1 art. 26 powołanej ustawy, do zadań instytucji zarządzającej należy przygotowanie szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego oraz jego zmian, z uwzględnieniem wytycznych ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, o których mowa w art. 35 ust. 3 pkt 1, a także (pkt 4) wybór - w oparciu o kryteria wyboru projektów, o których mowa w pkt 3, czyli zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący - projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego oraz (pkt 6) określenie kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem w ramach programu operacyjnego i określenie systemu realizacji programu operacyjnego (pkt 8), przez co rozumie się zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji strategii rozwoju oraz programów, obejmujące zarządzanie, monitoring, ewaluację, kontrolę i sprawozdawczość oraz sposób koordynacji działań tych instytucji. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości w L. (LAWP) prawidłowo ocenia, bez naruszenia przepisów prawa, złożony przez skarżącego wniosek. Jak wynika z akt sprawy przechodzi on pozytywnie etap oceny formalnej i merytorycznej. Powstały spór dotyczy prawidłowości oceny projektu (i zbyt małej ilości przyznanych punktów – 55) na etapie obejmującym kryteria merytoryczne oceny strategicznej w zakresie wskaźnika zadłużenia ogółem, realności osiągnięcia przez wnioskodawcę prognozowanych wyników finansowych oraz innowacyjności projektu. Zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Według dokumentacji konkursowej "Kryteria merytoryczne ocena strategiczna Działanie 1.2 Dotacje inwestycyjne dla mikroprzedsiębiorstw", wskaźnik zadłużenia jest obliczany i oceniany za ostatni rok obrachunkowy. Optymalna wartość w/w wskaźnika kształtuje się w przedziale 0,15 – 0,65. Oceniający przyzna maksymalną ilość 5 pkt za optymalną wartość wskaźnika, a 0 punktów, gdy wartość wskaźnika jest inna niż optymalna. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca podaje, że ostatnim rokiem obrachunkowym jest rok 2010 (dowodzą tego między innymi dane z biznes planu oraz fakt przedłożenia deklaracji PIT – 36 za 2010 r.). Podaje również wartość tego wskaźnika za ostatni rok obrachunkowy– 0,02. Powyższe nie pozwala na przyznanie 5 punktów. Wskaźnik określony przez wnioskodawcę nie jest zatem wskaźnikiem optymalnym w świetle tak opisanych kryteriów oceny wniosku. Nie narusza przepisów art. 26 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, dokonana przez LAWP ocena wniosku w zakresie kryterium realność osiągnięcia prognozowanych wyników finansowych. Nie jest sporne, że aplikacja przedłożona przez skarżącego w części obejmującej punkt E biznes planu, pole "inne uwagi opcjonalnie", nie jest wypełniona i wobec tego brak jest informacji (danych), co do podstaw dla przyjętych założeń i prognozy finansowej dotyczącej osiągnięcia w poszczególnych latach zakładanych wyników finansowych. Ma więc rację LAWP, że w sytuacji, kiedy wnioskodawca jest uprawniony do przedłożenia wszelkich dostępnych mu dokumentów oraz złożenia wyczerpujących informacji na temat sytuacji wnioskodawcy, brak danych odnośnie podstaw, na których opiera się prognoza przyjęta w planie, powoduje, że nie jest możliwa weryfikacji stopnia realności przyjętych prognoz. Słusznie LAWP argumentuje, że wnioskodawca ubiegający się o dofinansowanie projektu powinien wykazać realność opracowanego planu finansowego, a nie domagać się od specjalistów KOP akceptacji prognozowanych wyników finansowych, podanych we wniosku. Za przedłożoną aplikację i jej treść odpowiada bowiem wyłącznie wnioskodawca, który musi liczyć się z tym, że jego projekt będzie podlegać ocenie z punktu widzenia opracowanych kryteriów konkursowych. Jak wyżej wyjaśniono rzeczą instytucji zarządzającej jest zadbać i zapewnić, aby operacje wybierane do dofinansowania czyniły zadość kryteriom mającym zastosowanie do programu operacyjnego Zdaniem Sądu, prawidłową jest dokonana przez LAWP ocena projektu w zakresie jego innowacyjności oraz teza, że w myśl art. 2 pkt 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, pojęcie operacji do dofinansowania innowacyjność projektu nie może być postrzegane przez pryzmat nowych rozwiązań technicznych i technologicznych zastosowanych w urządzeniach, które mają być zakupione w ramach zamierzenia inwestycyjnego zaplanowanego przez wnioskodawcę. Wbrew stanowisku strony skarżącej, brak jest podstaw – w świetle dokumentacji konkursu – do przyznania 8 punktów za innowacyjność projektu. Punkty w tym kryterium są przyznawane – jak to wynika z Kryteriów merytorycznej oceny (...) – jeżeli projekt zakłada wdrożenie innowacji produktowej, procesowej, organizacyjnej lub marketingowej. Oceniający przyzna maksymalną ilość 8 punktów, w przypadku projektu dotyczącego wdrożenia innowacji stosowanej w skali międzynarodowej w okresie krótszym niż 5 lat, 6 punktów w przypadku rozwiązania stosowanego w Polsce w okresie krótszym niż 3 lata oraz 3 punkty w przypadku wdrożenia innowacji znanej i stosowanej w województwie lubelskim w okresie krótszym niż 1 rok. Oceniający przyznaje punkty w tym kryterium biorąc pod uwagę oświadczenie przedsiębiorcy o okresie stosowania wdrażanej innowacji pod warunkiem, że oświadczenie jest uzasadnione. Obowiązkiem wnioskodawcy jest podać źródło informacji, jakie pozwoliło mu określić okres stosowania innowacji na rynku regionalnym, krajowym lub międzynarodowym. W przypadku, gdy oświadczenie przedsiębiorcy nie jest odpowiednio udokumentowane oceniający przyzna 0 punktów. Z powyższych warunków konkursu wynika, że chodzi tu o innowacyjność całości realizowanego projektu, a nie innowacyjność w skali przedsiębiorstwa polegająca na kupnie nowego środka trwałego. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawca planuje wprowadzić na rynek nowy produkt w postaci regranulatu z tworzyw sztucznych z domieszką talku oraz zakupić – w ramach projektu – linię do regranulacji tego rodzaju tworzyw. O innowacyjności projektu nie świadczy opinia S. I. T. M. P. "Z." w R. z marca 2012 r. (wraz jej uzupełnieniem "objaśnieniem" dołączonym do protestu z dnia [...] grudnia 2012 r.) dotycząca w istocie nowych – proponowanych przez firmę K. spółkę z o.o. - rozwiązań technicznych i technologicznych w linii do regranulacji tworzyw sztucznych, którą planuje zakupić wnioskodawca. Poza tym opinia nie zawiera informacji na temat ofert rynkowych innych producentów tego rodzaju urządzeń do regranulacji tworzyw sztucznych. Oświadczenie wnioskodawcy na temat innowacyjności projektu ogranicza się do wskazania, według punktu C. 2 biznes planu, że inwestycja ma charakter innowacyjny, gdyż planowane do zakupu elementy umożliwią wprowadzenie na rynek produktu, który był do tej pory niedostępny w firmie, innowacyjność projektu polega na zastosowaniu nowatorskich rozwiązaniach technicznych i technologicznych, innowacyjność procesowa oprócz wskazanych czynników wynika z zakupu nowoczesnych urządzeń, innowacyjność produktowa jest wynikiem zakupu nowoczesnej technologii, zaś projekt cechuje innowacja w zakresie pozytywnego oddziaływania na środowisko naturalne. Oferty handlowe firm: G. – M., E., P. – S. M. dołączone do pisma wnioskodawcy z dnia [...] października 2012 r. nie są dokumentami w rozumieniu – kryteriów konkursowych – potwierdzającymi innowacyjność projektu, podobnie jak i oświadczenia wnioskodawcy zawarte w proteście, czy wcześniej we wniosku o dofinansowanie (pkt E 4), w którym skarżący podaje, że zakup linii do regranulacji odpadów sztucznych oraz młyna do tworzyw sztucznych pozwoli na wzrost konkurencyjności firmy A., czy też w pkt E 5 wniosku, że zakupione środki trwałe będą nowe i innowacyjne, dzięki czemu produkowany surowiec – regranulat będzie wysokiej jakości i przez to konkurencyjny w skali kraju i poza jego granicami. Zgodnie z warunkami konkursu opinie jednostek badawczo – naukowych, innych niezależnych instytucji bądź stowarzyszeń branżowych, publikacje naukowe mają potwierdzać i dokumentować oświadczenie wnioskodawcy o okresie stosowania wdrażanej innowacji. Opinia S. Z. we wnioskach końcowych (pkt 9) wyjaśniająca, że opiniowany projekt jest projektem innowacyjnym na rynku polskim w zakresie regranulacji odpadów sztucznych, technologia regranulacji tych odpadów znana jest od 5 lat, zaś prace badawczo – rozwojowe w tych tematach są prowadzone w Polsce od 3 lat, nie stanowi podstawy do stwierdzenia, że projekt charakteryzuje innowacyjność w skali międzynarodowej i w związku z tym wnioskodawcy należało przyznać 8 punktów w omawianym kryterium. W świetle powyższych rozważań to nie syntetyczność oświadczeń wnioskodawcy – jak to zarzuca skarga – wyklucza możliwość uznania projektu za innowacyjny. Ubocznie należy znaczyć, że celem protestu, czy procedury odwoławczej w postępowaniu konkursowym, nie jest uzupełnienie materiału dokumentacyjnego dołączonego do wniosku. Mając powyższe na uwadze skarga podlega oddaleniu na mocy art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.