III SA/Lu 102/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S., B.B. i R. S. na decyzję Wojewody L. z dnia [...] 2013 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego M. S. postanawia: I. odrzucić skargę B. B.; II. odrzucić skargę R. S. M. S., B. B. oraz R. S. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody L. z dnia [...] 2013 r. w przedmiocie wymeldowania M. S. z pobytu stałego w lokalu położonym przy ulicy Ż.[...] we W. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pismem z dnia [...] 2013 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa we W. wystąpiła do Burmistrza W.o wymeldowanie M. S. oraz B. B. i S. S. z lokalu mieszkalnego przy u. Ż. [...] we W. Burmistrz W. decyzją z dnia [...] 2013 r. orzekł o wymeldowaniu M. S. z pobytu stałego w lokalu położonym przy ulicy Ż. [...] we W., zaś Wojewoda L. decyzją z dnia [...] 2013 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne. Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru decyzji wynika, że decyzję organu pierwszej instancji otrzymali Spółdzielnia Mieszkaniowa we W. oraz pełnomocnik M. S. – R. S. Z kolei decyzję organu odwoławczego otrzymali M. S., R. S. (jako pełnomocnik M. S.), Spółdzielnia Mieszkaniowa we W. oraz Burmistrz W. Nadto z notatki służbowej sporządzonej po przeprowadzonej w dniu 30 lipca 2013 r. rozmowie z B. B. przez pracownika Urzędu Miejskiego we W. wynika, że wobec B. B. i jej córki S. S. "także jest prowadzone postępowanie administracyjne". W trakcie rozmowy B. B. oświadczyła, że "nie otrzymała jeszcze zawiadomienia". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga B. B. oraz R. S. podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej powoływanej jako "P.p.s.a".), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Brak legitymacji skargowej skutkuje z kolei niedopuszczalnością wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zaś zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne. Zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 139. poz.993 z późn. zm.). W myśl tego przepisu organ gminy wydaje na wniosek właściciela lub innego podmiotu dysponującego tytułem prawnym do lokalu lub z urzędu decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się. Jak wskazano na wstępie, skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie została złożona nie tylko przez wymeldowanego utrzymaną w mocy decyzją M. S., ale także przez B. B. oraz R. S. O tym, że oprócz M. S. skargę złożyły pozostałe dwie osoby świadczy wymienienie w nagłówku skargi do sądu wszystkich trzech osób oraz podpisanie skargi przez te osoby. Odmiennie niż M. S. (wymeldowany) i Spółdzielnia Mieszkaniowa we W. (wnioskodawca), B. B. oraz R. S. nie brali udziału jako strony w postępowaniu administracyjnym, zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji skierowanej tylko do M. S. W szczególności osoby te nie są właścicielami lub osobami dysponującymi innymi tytułami prawnymi do lokalu. Nadto z ustaleń organu pierwszej instancji wynika, że skarżąca wobec niedokonania w ustawowym terminie czynności związanych z przydziałem lokalu po śmierci rodziców nie nabyła uprawnień do lokalu. B. B. oraz R. S. nie byli adresatami decyzji wydanej w obu instancjach i nie byli stronami postępowania, w którym wydana została decyzja o wymeldowaniu M.S. Nie mają oni zatem interesu prawnego prawnego, którego posiadanie jest przesłanką legitymacji skargowej podmiotu wnoszącego skargę do sądu. W orzecznictwie przyjmuje się, że interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do przejawia się w tym, że podmiot działa bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub o zwolnienie z nałożonego obowiązku. Okoliczność, że R. S. występował w postępowaniu administracyjnym w obu instancjach w charakterze pełnomocnika M. S. i decyzje były mu doręczane jako pełnomocnikowi M. S. nie daje pełnomocnikowi jego własnej legitymacji skargowej. Zauważyć należy, że w aktach sądowych sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone R. S. przez M. S.; zatem w dalszym toku postępowania sądowoadministracyjnego R. S. będzie występował w charakterze pełnomocnika M. S. Podsumowując należy stwierdzić, że B. B. i R. S. nie mają interesu prawnego pozwalającego im złożyć skargi w badanej sprawie, co sprawia, że wniesienie skarg przez te osoby jest niedopuszczalne. Biorąc pod uwagę opisaną okoliczność, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargi wymienionych wyżej osób na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.