III SA/Lu 1027/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzenia postępowania egzekucyjnego w zakresie wniosku skarżącej o sporządzenie uzasadnienia wyroku postanawia: odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 26 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. W. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Pismem z dnia 2 kwietnia 2015 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 3 kwietnia 2015 r.) skarżąca wystąpiła z wnioskiem o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Stosownie do art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Ponieważ wyrok ogłoszono na rozprawie w dniu 26 marca 2015 r., termin do złożenia wniosku o jego uzasadnienie upływał w dniu 2 kwietnia 2015 r. W tej sytuacji wniosek złożony w dniu 3 kwietnia 2015 r. (data stempla pocztowego) jest spóźniony, co uzasadnia odmowę sporządzenia uzasadnienia wyroku stosownie do art. 141 § 3 p.p.s.a. Należy zauważyć, że skarżącej znane były zasady dotyczące sporządzania uzasadnień orzeczeń sądowych. Skarżąca nie była wprawdzie obecna na rozprawie, ale otrzymała zawiadomienie o rozprawie, w którego punkcie 2 precyzyjnie i jasno wyjaśniono zasady uzasadniania wyroków sądowych. Z tych względów na podstawie art. 141 § 3 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.