III SA/Lu 103/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. ST. na pismo Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu części dofinansowania postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] Agencja Wspierania Przedsiębiorczości stwierdziła, że nie doszło do dochowania obowiązku utrzymania trwałości projektu "Zakup nowoczesnego urządzenia introligatorsko – poligraficznego przez przedsiębiorstwo A.", realizowanego na podstawie umowy o dofinansowanie, nałożyła na J. ST. korektę w wysokości 19,44% uprzednio wypłaconego publicznego wkładu na finasowanie projektu i wezwała J. ST. do zwrotu kwoty 183.708,00 zł wraz z odsetkami. W skardze sądowej z dnia 15 grudnia 2014 r. J. ST. zaskarżył pismo Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] grudnia 2014 r. W odpowiedzi na skargę Agencja Wspierania Przedsiębiorczości wniosła o odrzucenie skargi podnosząc, że złożenie w skargi w niniejszej sprawie było przedwczesne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., kontrola sądów administracyjnych polega na sprawdzaniu zgodności z prawem działalności administracji publicznej i polega na orzekaniu w sprawach skarg wniesionych przez uprawnione podmioty w sprawach podlegających właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie Agencja Wspierania Przedsiębiorczości w piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] stwierdziła, że nie doszło do dochowania obowiązku utrzymania trwałości projektu pt. "Zakup nowoczesnego urządzenia introligatorsko – poligraficznego przez przedsiębiorstwo A.", realizowanego na podstawie umowy o dofinansowanie nr 09.[...] nałożyła na J. ST. korektę w wysokości 19,44% uprzednio wypłaconego publicznego wkładu na finasowanie projektu i wezwała J. ST. do zwrotu kwoty 183.708,00 zł wraz z odsetkami. Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 15a ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649), dalej: u.z.p.p.r., do zadań instytucji zarządzającej należy w szczególności ustalanie i nakładanie korekt finansowych, o których mowa w art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999. Art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885 z późn. zm.), dalej: ustawa o finansach publicznych, stanowi, że w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy. Zgodnie z art. 207 ust. 8 ustawy o finansach publicznych, przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 1, instytucja określona, odpowiednio w ust. 9 lub 11, wzywa do: 1) zwrotu środków lub 2) do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, o którym mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 8, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej w rozumieniu ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków, z uwzględnieniem ust. 2 (art. 207 ust. 9 pkt 1 ustawy o finansach publicznych). W świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2014 r., sygn. akt II GPS 2/14, przepisy art. 207 ustawy o finansach publicznych mogą znaleźć zastosowanie we wszystkich przypadkach, w których dokonuje się korekt przewidzianych w art. 26 ust. 1 pkt 15a u.z.p.p.r., niezależnie od tego, na jakim etapie dofinansowania projektu tej korekty dokonano. Z powyższych regulacji wynika, że właściwy organ, na podstawie art. 207 ust. 8 ustawy o finansach publicznych, wzywa beneficjenta do zwrotu środków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, a po bezskutecznym upływie tego terminu wszczyna postępowanie administracyjne w celu wydania decyzji administracyjnej określającej kwotę dofinasowania przypadającą do zwrotu oraz termin, od którego nalicza się odsetki. Podkreślić należy, że ustalenie i nałożenie korekty finansowej przez instytucję zarządzającą (pośredniczącą lub wdrażającą) jest jedynie etapem dochodzenia zwrotu kwoty ustalonej korektą, poprzedzającym postępowanie administracyjne w tej sprawie, wszczęte na podstawie art. 207 ust. 9 ustawy o finansach publicznych. W postępowaniu administracyjnym o zwrot należności nieprawidłowo pobranych, ustalenia dotyczące korekty podjęte w toku postępowania kontrolnego nie wiążą organu orzekającego o zwrocie. Stanowią element stanu faktycznego tej sprawy. W konsekwencji korekta podlega również kontroli sądu rozpatrującego skargę na decyzję zobowiązującą do zwrotu, w ramach oceny ustaleń faktycznych będących podstawą rozstrzygnięcia o zwrocie (vide uchwała NSA z dnia 27 października 2014 r., sygn. akt II GPS 2/14). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżone pismo AWP z dnia [...] grudnia 2014 r. stanowi wezwanie do zwrotu środków, o którym mowa w art. 207 ust. 8 ustawy o finansach publicznych. Wezwanie to poprzedza wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu środków i nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Skargę J. ST. na pismo AWP z dnia [...] grudnia 2014 r. uznać zatem należało za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.