III SA/Lu 103/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia 12 listopada 2025 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu środków europejskich stanowiących dofinansowanie udzielone na realizację projektu – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Zarządu Województwa Lubelskiego nr [...] z dnia 12 listopada 2025 r., w przedmiocie zwrotu środków europejskich w kwocie 1.091.232,13 zł stanowiących dofinansowanie udzielone na realizację projektu, wraz z odsetkami. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że zasadniczy majątek spółki stanowią: System [...] o wartości rynkowej 1.200.000 zł i System [...] o wartości 1.500.000 zł. Systemy te zostały wytworzone i są funkcjonalne, nie zostały natomiast skomercjalizowane. Prowadzenie egzekucji wobec tych elementów majątku spółki może jej przynieść nieodwracalne szkody, gdyż spółka utraci swój główny majątek. Powyższe systemy zostały utworzone w ramach współfinansowania przez LAWP. Mają unikalny charakter, a w przypadku ich zbycia odtworzenie tych systemów będzie bardzo trudne, jeżeli nie niewykonalne. Skarżąca podniosła także, że zaskarżona decyzja może być obarczona wadą nieważności, a jej uchylenie jest wysoko prawdopodobne. Oznacza to, że decyzja będąca podstawą ewentualnej egzekucji nie ostanie się w obrocie prawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny stanowi formę tzw. ochrony tymczasowej, mającej na celu ochronę skarżącego przed potencjalnym zaistnieniem sytuacji, w której akt oceniony jako wadliwy przez sąd został już faktycznie wykonany, z czym wiążą się niekorzystne konsekwencje w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Przedmiotem skargi, a zarazem wniosku skarżącej jest decyzja dotycząca zwrotu środków europejskich stanowiących dofinansowanie udzielone na realizację projektu. Żądanie skarżącej mieści się zatem w ramach regulacji art. 61 § 3 p.p.s.a. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przewidziany w art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na stronie. Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Jednocześnie w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do strony wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Twierdzenia powinny zostać uprawdopodobnione. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego ocenę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2004 r., sygn. FZ 65/04). Skarżąca na poparcie swojego wniosku nie przedstawiła konkretnych i szczegółowych okoliczności, które miałyby przemawiać za uznaniem zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji wykonania zaskarżonej decyzji. Wyłącznie ogólnikowe wskazanie, że zasadniczy majątek spółki stanowią System [...] o wartości rynkowej 1.200.000 zł i System [...] o wartości 1.500.000 zł, a prowadzenie egzekucji wobec tych elementów majątku spółki może przynieść stronie nieodwracalne szkody, gdyż spółka utraci swój główny majątek, nie czynią zadość wymogom art. 61 § 3 p.p.s.a. Trzeba wskazać, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Skutki wykonania decyzji zobowiązującej stronę do zapłaty określonej kwoty pieniężnej są z natury rzeczy odwracalne. W przypadku uchylenia decyzji, uiszczona należność podlega bowiem zwrotowi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2011r., sygn. I GZ 217/11). Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga też za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Skutki w tym zakresie są oczywiste i zawsze prowadzą do ujemnych następstw polegających na zmniejszeniu majątku zobowiązanego, a nie bez znaczenia dla oceny wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest to, iż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi uiszczone, a nienależne zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi, co dodatkowo przemawia za odwracalnością skutków, które wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla strony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2016 r., sygn. II GZ 1099/16). Z tej przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania aktu nakładającego obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest dołożyć szczególnej staranności by uprawdopodobnić, że występują wyjątkowe okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2022 r., sygn. II OZ 255/22). Natomiast skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uprawdopodobniła możliwości wystąpienia tego rodzaju wyjątkowych okoliczności. Skarżąca poprzestała na stwierdzeniu, że wskazane we wniosku systemy, wchodzące w skład majątku spółki, mają unikalny charakter, a w przypadku ich zbycia odtworzenie tych systemów będzie bardzo trudne, jeżeli nie niewykonalne. Skarżąca we wniosku nie przedstawiła natomiast żadnej argumentacji ani dokumentów na poparcie powołanych twierdzeń, zarówno odnośnie unikalnego charakteru systemów, jak i trudności ich odtworzenia. W orzecznictwie wskazuje się, że także egzekucja skierowana do składnika majątkowego strony nie stanowi samodzielnej przesłanki uzasadniającej udzielenie jej tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji. Wstrzymanie wykonania decyzji nie ma na celu ochrony strony przed finansowymi skutkami przymusowego wykonania decyzji, co zazwyczaj jest dolegliwe i powoduje obciążenie w sferze majątkowej strony, ale ma ją zabezpieczyć przed takimi skutkami egzekucji, których w razie wygrania sprawy nie można byłoby odwrócić (por. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. III SA/Wa 844/24 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, sygn. I SA/Gd 341/26 ). Nawet znaczna wysokość zobowiązania wynikającego z decyzji organu sama w sobie nie stanowi o istnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2023 r. sygn. III FZ 139/23). Zauważyć przy tym należy, że skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów świadczących o wszczęciu w stosunku do niej egzekucji albo złożeniu wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego i skierowaniu egzekucji do składników majątkowych wskazanych we wniosku w wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Natomiast z przedstawionego w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy (sygn. akt III SPP/Lu 12/26) postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Puławach z dnia 30 października 2025 r. wynika, że organ egzekucyjny umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec skarżącej na skutek wniosku Lubelskiej Agencji Wspierania Przedsiębiorczości i na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] Tym samym nie zostały spełnione przesłanki niezbędne do wstrzymania wykonania decyzji organu, gdyż skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja przedstawiona we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie nie przemawiała za uznaniem rzeczywistego zaistnienia tego rodzaju niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie było zatem podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wymaga także podkreślenia, że rozstrzygając w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd nie dokonuje merytorycznej oceny tej decyzji ani nie bierze pod uwagę prawdopodobieństwa uwzględnienia skargi. Dlatego też sama okoliczność kwestionowania przez skarżącą decyzji zobowiązującej do zwrotu określonej w decyzji kwoty pieniężnej pozostaje bez wpływu dla oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym zakresie istotne są jedynie przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. W konsekwencji w sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki pozwalające na wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym wniosek skarżącej podlegał oddaleniu. Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.