III SA/Lu 1030/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.S. na postanowienie Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]., nr [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w zakresie wniosku skarżącej o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 lutego 2017 r. postanawia odmówić uzupełnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 28 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę W. S. na postanowienie Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W tym samym dniu, 28 lutego 2017 r., po ogłoszeniu wyroku skarżąca złożyła w sądzie pismo, w którym wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania w wysokości [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3). W myśl art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei zgodnie z art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. W świetle powołanych wyżej przepisów pismo skarżącej z dnia 28 lutego 2017 r., złożone w biurze podawczym sądu już po ogłoszeniu wyroku Sądu z tego samego dnia może być potraktowane wyłącznie jako wniosek o uzupełnienie wyroku. Wniosek ten nie może zostać uwzględniony, ponieważ sąd skargę oddalił, natomiast prawo do zwrotu kosztów postępowania przysługuje skarżącemu tylko w razie uwzględnienia skargi. Nie było zatem podstaw do uzupełnienia wyroku Sądu z dnia 28 lutego 2017 r. Z tych przyczyn, na podstawie art. 157 i art. 200 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.