III SA/Lu 1043/16

PostanowienieWSA w Lublinie2017-02-28

Skład orzekający: Anna Puton-Mazurkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie od kosztów sądowych) w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Skarżący nie wykazał przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, ponieważ jego sytuacja materialna nie jest szczególnie trudna. Posiada majątek nieruchomy i ruchomy, oszczędności oraz stabilne dochody, które pozwalają mu na uiszczenie kosztów sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania rodziny. Zobowiązania cywilnoprawne, takie jak spłata kredytu, nie mają pierwszeństwa przed kosztami sądowymi.
Stan faktyczny
Skarżący R. T. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej uchylenia decyzji o rejestracji pojazdu i odmowy jego rejestracji. Wnioskodawca przedstawił swoją sytuację materialną, wskazując na dochody, majątek (mieszkanie, garaż, oszczędności, samochód, motocykl) oraz miesięczne wydatki, w tym ratę kredytu mieszkaniowego.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o zarejestrowaniu pojazdu i odmowy rejestracji pojazdu postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy. Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, złożonym na urzędowym formularzu "PPF" skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku skarżący podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i dwojgiem niepełnoletnich dzieci, a w skład jego majątku wchodzi mieszkanie o pow. [...] m2, garaż o pow. [...] m2, oszczędności w kwocie [...] zł, samochód osobowy o wartości [...] zł i motocykl o wartości [...] zł. Na dochód rodziny w łącznej kwocie [...] zł netto składa się wynagrodzenie skarżącego za pracę i z tytułu umowy zlecenia ([...] zł) oraz wynagrodzenie za pracę żony ([...] zł). Skarżący wskazał, że na miesięczne koszty utrzymania rodziny składają się następujące wydatki: rata kredytu mieszkaniowego [...]-[...], gaz [...] zł, telewizja [...] zł, telefon komórkowy [...] zł, telefon stacjonarny [...] zł, energia elektryczna [...] zł, żywność [...] zł, paliwo + koszty dodatkowe [...] zł, zajęcia dodatkowe dzieci [...] zł, bilety miesięczne i ubrania [...] zł, zajęcia sportowe [...] zł. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Stosownie do art. 246 ( 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach - z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych. Na obecnym etapie postępowania do kosztów sądowych należy zaliczyć wpis sądowy od ewentualnej skargi kasacyjnej (100 zł), opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem (100 zł), opłatę sądową od ewentualnego zażalenia (100 zł) - § 3 i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. Nr 221, poz. 2192). Przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oznacza, że ciężar tych kosztów w zakresie objętym prawem pomocy poniesie zamiast strony budżet państwa, czyli faktycznie inni obywatele. Dlatego też instytucja zwolnienia od kosztów sądowych, stanowiąca pomoc państwa, powinna być stosowana w sytuacjach wyjątkowych wobec osób, które pomimo największych starań, nie mogą tych kosztów uiścić ze względu na szczególnie trudną sytuację materialną (np. osób bez dochodów, nieposiadających majątku). Odnosząc powyższe rozważania na grunt sprawy niniejszej stwierdzić należy, że sytuacja materialna skarżącego nie należy do szczególnie trudnych. Skarżący i jego rodzina mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, posiadają majątek nieruchomy (mieszkanie, garaż) i ruchomy (samochód, motocykl) i stabilną sytuację finansową (dochody z wynagrodzenia za pracę i z umowy zlecenia w kwocie [...] zł netto). Ponadto skarżący posiada oszczędności w wysokości [...] zł, które wielokrotnie przekraczają wysokość kosztów sądowych w tej sprawie. Za przyznaniem skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym nie przemawia fakt, że jest on obciążony spłatą kredytu. Wydatki związane ze spłatą tego zobowiązania wynoszą [...]-[...] zł miesięczne i stanowią ok. [...] miesięcznego dochodu rodziny netto. Podkreślić należy, że zobowiązania cywilnoprawne (umowy kredytowe, umowy pożyczki) nie mają pierwszeństwa przed zobowiązaniami publicznoprawnymi, do których należą koszty sądowe. Koszty sądowe jako należności budżetu państwa należy uiszczać na równi z innymi wydatkami obciążającymi skarżącego. Należy mieć na uwadze, że nawet po opłaceniu wszystkich miesięcznych wydatków (łącznie [...] zł) skarżącemu pozostają środki finansowe z uzyskiwanych dochodów ([...] zł), które może przeznaczyć na opłacenie kosztów sądowych, które każdorazowo nie przekraczają kwoty 100 zł. W ocenie referendarza uiszczenie kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie nie spowoduje, że skarżący wraz z rodziną pozostaną bez środków na utrzymanie konieczne. W świetle przedstawionych okoliczności dotyczących sytuacji materialnej skarżącego i jego rodziny należy uznać, że skarżący dysponuje środkami finansowymi (z uzyskiwanych dochodów, czy ze zgromadzonych oszczędności), które może przeznaczyć na opłacenie kosztów sądowych w sprawie niniejszej. Skarżący nie wykazał zatem wystąpienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło