III SA/Lu 105/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. F. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 10 grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postepowania egzekucyjnego - w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z 18 marca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a.") odrzucił skargę L. F. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postepowania egzekucyjnego. Podstawą rozstrzygnięcia było ustalenie, że skarżąca uiściła wpis od skargi po terminie. Pismem z 16 marca 2026 r. (doręczonym 20 marca 2026 r.) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej tj. uiszczenia wpisu od skargi. Wyjaśniła, że od 1 do 8 marca 2026 r. doznała epizodu depresyjnego, który uniemożliwił prawidłowe wykonanie wezwania. Do pisma dołączyła zaświadczenie lekarskie z 9 marca 2026 r. oraz oświadczyła, że przyczyna uchybienia ustała 9 marca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Ponadto, stosownie do art. 87 § 4 p.p.s.a., równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Mając powyższe na uwadze należy przyjąć, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz doktrynie ugruntowany jest pogląd, że o braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć. Oceniając wystąpienie powyższej przesłanki, Sąd obowiązany jest przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o własne interesy (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012, s. 270, uw. 5; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod redakcją R. Hausera, M. Wierzbowskiego, C. H. Beck 2013, s. 444-446). Oznacza to, że strona składająca wniosek, celem uprawdopodobnienia braku swojej winy w uchybieniu terminu, powinna wskazać na okoliczności, które nastąpiły nagle i niespodziewanie, uniemożliwiając prawidłowe dokonanie czynności procesowej. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in. stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej, należy brać pod rozwagę także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, okoliczność, że skarżąca w okresie od 1 do 8 marca 2026 r. doznała epizodu depresyjnego, nie uzasadnia braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej jaką było uiszczenie wpisu. Podkreślić należy, że wniosek i argumentacja w nim zawarta jest podstawą czynienia ustaleń czy zaszły przesłanki wyłączające winę w braku dochowania terminu do dokonania czynności. W złożonym wniosku o przywrócenie terminu skarżąca lakonicznie wskazała, że usunięcie braków fiskalnych nie było możliwe z powodu tygodniowego epizodu depresyjnego. Z zaświadczenia lekarskiego z 9 marca 2026 r. wynika, że pacjentka prezentowała objawy epizodu depresyjnego umiarkowanego (F32.1). Wyżej wymieniony stan kliniczny mógł istotnie utrudniać terminowe wykonywanie czynności wymagających sprawności poznawczej i organizacyjnej. Jednak w ocenie sądu stwierdzony epizod depresyjny nie uniemożliwiał dokonania czynności w terminie. Przede wszystkim z zaświadczenia lekarskiego nie wynika, aby skarżąca znajdowała się w stanie, który wykluczał możliwość podejmowania jakichkolwiek czynności. Nie była ona z tego powodu hospitalizowana, nie wynika również, że zlecono skarżącej leczenie farmakologiczne. Natomiast stan zdrowia skarżącej uniemożliwiał jej prawidłowe planowanie i realizację złożonych zadań życia codziennego. Co jednak nie wyklucza możliwości wykonywania prostych czynności. Zwrócić nadto należy uwagę, co jest sądowi wiadome z urzędu, że przed tut. sądem toczy się również sprawa ze skargi G. Ś. (sygn. III SA/Lu 699/25) – ojca małoletniej C. Ś., której matką jest skarżąca. Adres zamieszkania zarówno skarżącej jak i G. Ś. jest taki sam. Co więcej skarżąca jako dorosły domownik – odbierała korespondencję kierowaną do G. Ś. w dniu 30 stycznia 2026 r. oraz w dniu 24 marca 2026 r. Zatem w ocenie sądu nie było żadnych przeszkód, aby skarżąca w trakcie epizodu depresyjnego skorzystała z pomocy członka rodziny (ojca jej małoletniej córki) w szczególności, że z materiału dowodowego wynika, że mieszkają oni razem. Należy mieć również na uwadze, że uiszczenie wpisu od skargi nie wymaga ponadprzeciętnego wysiłku, czy też konieczności podjęcia innych czynności, np. wyjścia z domu i udania się do placówki pocztowej. Skarżąca do akt dołączyła wygenerowane elektronicznie potwierdzenie wykonania przelewu bankowością elektroniczną. Przelew został zlecony 8 marca 2026 r. w niedzielę. Zatem nie mamy do czynienia z sytuacją, która wymagałaby od skarżącej – w stwierdzonym stanie klinicznym – podjęcia działań o cechach "planowania i realizacji złożonych zadań życia codziennego". Wszystkie te okoliczności skutkują tym, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków fiskalnych skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.