III SA/Lu 106/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [....] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku szkolnego dla ucznia w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. A. B. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...]. Powyższa decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. została skutecznie doręczona do rąk dorosłego domownika A. B. tzn. jej męża w dniu [...] grudnia 2011 r. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie skarżąca uchybiła 30 – dniowemu terminowi do wniesienia skargi. Termin do wniesienia skargi liczony od dnia 19 grudnia 2011 r., upłynął bowiem w dniu 18 stycznia 2012 r. W dniu 20 lutego 2012 r. skarżąca złożyła pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżąca uzasadniła swój wniosek tym, że w ustawowym terminie nie dysponowała czasem, który pozwalał jej na wniesienie skargi w terminie. Niemożność powyższa podyktowana była koniecznością sprawowania opieki nad dziećmi, wynikała również z choroby syna. Zarządzeniem z dnia [...] marca 2012 r. A. B. została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi poprzez wskazanie przyczyn uchybienia terminu do wniesienia skargi i wyjaśnienie, kiedy ta przyczyna ustała oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, (np. poprzez złożenie stosownych zaświadczeń lekarskich) w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu [...] marca 2012 r. skarżąca złożyła pismo, w którym podała, że opiekowała się chorą córką i nie mogła w związku z opieką opuścić domu. Do pisma dołączyła zaświadczenie lekarskie dotyczące chorej córki, z którego wynikało, iż córka chorowała do 18 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W świetle art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunki, które muszą być spełnione, aby uchybiony termin mógł zostać przywrócony określa art. 87 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Wniosek o przywrócenie terminu powinien zostać wniesiony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Jako przyczynę niezachowania terminu skarżąca podała chorobę syna oraz kilkumiesięcznej córki. Z zaświadczenia lekarskiego złożonego przez skarżącą wynika, że córka jej chorowała od 9 stycznia 2012 r. do 18 stycznia 2012 r. Przyczyna uchybienia terminowi ustała zatem w dniu 25 stycznia 2012 r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony został w dniu 20 lutego 2012 r. Skarżąca nie złożyła więc wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Zgodnie z przepisem art. 88 p.p.s.a., spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z tych względów i na podstawie art. 88 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.