III SA/Lu 1075/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kowalczyk, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Bałaban, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 18 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi I. T. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013 stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w H. z dnia [...] maja 2016 r., nr [...]. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w H. wydał decyzję z dnia [...] lutego 2014 r. ([...]) w sprawie przyznania stronie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013. Przedmiotową decyzją organ przyznał I. T. płatność z tytułu: - jednolitej płatności obszarowej w wysokości [...] zł; - uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grup upraw podstawowych w wysokości [...] zł; - uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych w wysokości [...] zł - płatności cukrowej w wysokości [...] zł Ww. decyzja została doręczona stronie w dniu [...] lutego 2014 r. W dniu [...] lutego 2014 r. wpłynęło pismo strony zawierające wniosek dotyczący zmiany powyższej decyzji. W odpowiedzi na wezwanie organu w celu sprecyzowania treści żądania strony, I. T. poinformowała w piśmie z dnia [...] marca 2014 r. cyt. (...) "Nie jest także naszą intencją odwołanie się od decyzji Nr [...] gdyż tezy tam zawarte oraz oczywiste fakty są poza wszelką wątpliwością ". W wyniku rozpatrzenia tej sprawy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w H. wydał w dniu [...] czerwca 2014 r. decyzję (Nr [...]) o odmowie zmiany i uchylenia – w trybie art. 155 k.p.a. - decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. (Nr [...]). W dniu [...] czerwca 2014 r. wpłynęło odwołanie od decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r. (Nr [...]). W dniu [...] czerwca 2014 r. strona wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Z akt sprawy wynikało, że sprawa stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. została ostatecznie rozstrzygnięta decyzją Prezesa ARiMR (Nr [...]) z dnia [...] grudnia 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] listopada 2014 r. (Nr [...]). Tą ostatnią decyzją odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lutego 2014r., zaś prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2015 r. sygn. akt V SA/Wa [...] oddalono skargę na decyzję Prezesa ARiMR z dnia [...] grudnia 2014 r. (Nr [...]). Po podjęciu zawieszonego postępowania Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z dnia [...] marca 2016 r. (Nr [...]) uchylił w całości zaskarżoną decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w H. z dnia [...] czerwca 2014 r. (Nr [...]) o "utrzymaniu w mocy decyzji Nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013" i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W wyniku ponownego załatwiania sprawy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w H. wydał w dniu [...] maja 2016 r. decyzję (Nr [...]) w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013. Przedmiotową decyzją Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w H. rozstrzygnął – w sposób identyczny jak w decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. - o przyznaniu stronie płatności na rok 2013 w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (z tytułu jednolitej płatności obszarowej, uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych, uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych oraz płatności cukrowej). Po rozpoznaniu odwołania decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2016 r. (Nr [...]) skarżoną decyzję z dnia [...] maja 2016 r. utrzymano w mocy. W skardze do WSA w Lublinie strona zarzuciła, że decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] lipca 2016 r. wydano na podstawie wadliwego pomiaru powierzchni działki rolnej C oraz błędnego ustalenia stanu użytkowania tej nieruchomości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t j.: Dz. U. z 2014 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm. – dalej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sądu – stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a.- polega nie tylko na zbadaniu zarzutów i wniosków skargi. Wyniki tej kontroli wskazują, że zaskarżona decyzja oraz decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w H. z dnia [...] maja 2016 r. (Nr [...]) w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013 obarczona jest kwalifikowaną wadą prawną, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. W świetle powyższego przepisu wydanie decyzji w sprawie już rozstrzygniętej decyzją ostateczną skutkuje nieważnością tej decyzji, co wynika wprost z treści tego uregulowania. W orzecznictwie wyjaśnia się (zob. wyrok NSA z dnia 26 maja 1981 r., sygn. akt SA 895/81, publ. ONSA Nr 1, poz. 470), że decyzja organu administracji rozstrzygająca ponownie sprawę wcześniej rozstrzygniętą inną decyzja ostateczną tegoż organu, a nie stanowiąca o uchyleniu tej pierwotnej decyzji na podstawie odpowiednich przepisów k.p.a., jest dotknięta wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3. k.p.a. (res iudicata). W literaturze przedmiotu podnosi się, że ponowne rozstrzygnięcie przez organ sprawy załatwionej wcześniej decyzją ostateczną, możliwe jest tylko po uchyleniu pierwszej decyzji w ustalonym przez prawo trybie (por. M. Jaśkowska, B. Wróbel, "Kodeks Postępowania Administracyjnego – Komentarz", K. 2005 r., s. 968). Przenosząc te uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że postępowanie o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013 zostało zakończone decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w H. z dnia [...] lutego 2014 r. Decyzją tą organ przyznał I. T. jednolitą płatność obszarową ([...] zł), uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grup upraw podstawowych ([...] zł), uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych ([...] zł) oraz płatność cukrową ([...] zł). Z akt sprawy wynikało, że strona nie wniosła odwołania od tej decyzji i ewentualne wątpliwości na tym tle wyjaśniło pismo strony z dnia [...] marca 2014 r. (k.354 akt adm.). Strona stwierdziła, że jej "intencją" nie było "odwoływanie się od decyzji Nr [...] gdyż tezy tam zawarte oraz oczywiste fakty są poza wszelką wątpliwością ". W tych warunkach wspomniana decyzja organu z dnia [...] lutego 2014 r. zyskała walor ostateczności stosownie do art. 16 § 1 k.p.a. W sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. (Nr [...]) utrzymano w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] maja 2016 r. rozstrzygającą – w sposób tożsamy jak w decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. – o przyznaniu stronie płatności na rok 2013 w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (z tytułu jednolitej płatności obszarowej, uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych, uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych oraz płatności cukrowej). Zaistniała zatem tożsamość sprawy rozstrzygniętej kolejno po sobie dwiema decyzjami, z których pierwsza z nich (z dnia [...] lutego 2014 r.) była ostateczna. Wystąpił ten sam podmiot uprawniony do płatności (skarżąca I. T.). Sprawa dotyczyła tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym sprawy. Nie zmieniła się też podstawa prawna działania organu (przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego). W tych okolicznościach stwierdzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie nieważności zaskarżonej decyzji z dnia [...] lipca 2016 r. (Nr [...]) wydanej przez Dyrektora L. Oddziału Regionalnego ARiMR było konieczne – stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z przywołanym wyżej unormowaniem, Sąd uwzględniając skargę na decyzję stwierdza nieważność takiej decyzji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego. Stwierdzając nieważność decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w H. z dnia [...] maja 2016 r. (Nr [...]) Sąd kierował się dodatkowo dyspozycją art. 135 p.p.s.a. Z tych też względów orzeczono jak w sentencji.