III SA/Lu 1094/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 14 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2014 r., nr [...], w przedmiocie długu celnego, w zakresie wniosku uczestnika postępowania – spółki O. sp. z o.o. z siedzibą w L. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu postanawia: odrzucić wniosek. Pismem z dnia 22 października 2014 r. A. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2014 r., nr [...], w przedmiocie długu celnego. Zarządzeniem z dnia 24 listopada 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego. Pismo z wezwaniem do uiszczenia wpisu zostało wysłane na adres podany przez skarżącego w skardze. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłka pocztowa nie została odebrana, w związku z czym została przyjęta do akt sądowych ze skutkiem doręczenia (na dzień 12 grudnia 2014 r.). W zakreślonym terminie (upływającym 19 grudnia 2014 r.) nie uiszczono wpisu, nie składano również wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2014 r., nr [...], w przedmiocie długu celnego. W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej uczestnik postępowania – spółka O. sp. z o.o. z siedzibą w L. wniosła pismo, datowane na 27 stycznia 2015 r., zatytułowane jako zażalenie, w którym zakwestionowała postanowienie o odrzuceniu skargi i jednocześnie zawarła wniosek o przywrócenie terminu. Spółka zarzuciła, że wezwanie do uiszczenia wpisu powinno być wysłane również do niej jako uczestnika postępowania, skoro skarżący nie odebrał przesyłki pocztowej z wezwaniem. Powołała się również na niską jakość usług pocztowych świadczonych przez firmę InPost, wyraziła przekonanie, że nie pozostawiono skarżącemu żadnego awiza, dlatego skarżący nie wiedział o przesyłce, w której zawarte było wezwanie do uiszczenia wpisu. W związku z wątpliwościami co do charakteru pisma sąd wezwał Spółkę do złożenia wyjaśnień w tym przedmiocie. W odpowiedzi, udzielonej pismem z dnia 14 lutego 2015 r. Spółka wyjaśniła, że jej pismo z 27 stycznia 2015 r. stanowi zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi oraz wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W związku z brakami w składzie zarządu Spółki, uniemożliwiającymi jej działanie, sąd zawiesił postępowanie (postanowienie z dnia 25 marca 2015 r.). Po usunięciu przyczyny zawieszenia, postanowieniem z dnia 29 lipca 2015 r. sąd podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z przepisu tego jasno wynika, że o przywrócenie terminu może wystąpić wyłącznie podmiot, dla którego taki termin jest wyznaczony. W badanej sprawie Spółka jako uczestnik postępowania wnosi o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Zasadą jest, że opłatę od pisma uiszcza wnoszący to pismo (art. 220 p.p.s.a.). Skoro chodzi o skargę, do wniesienia wpisu, pod rygorem odrzucenia, zobowiązany jest skarżący. Nie ma żadnej podstawy do tego, aby nałożyć obowiązek uiszczenia wpisu na uczestnika postępowania. Nie ma też absolutnie żadnej możliwości, aby przenieść ten obowiązek na uczestnika w sytuacji, gdy skarżący nie uiścił wpisu. Ustawa przewiduje tylko jeden skutek nieuiszczenia wpisu pomimo wezwania – odrzucenie skargi. Z rozważań tych wynika, że termin do uiszczenia wpisu jest terminem wyznaczonym wyłącznie dla skarżącego, a zatem tylko i wyłącznie skarżący może ubiegać się o jego przywrócenie. Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu złożony przez uczestnika postepowania jest więc niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji postanowienia.