III SA/Lu 11/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia odrzucić skargę. Czynnością nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. Prezydent Miasta odmówił A. G. zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu. Czynność ta zawierała pouczenie, iż skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 53 § 2 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Pismem z dnia 6 grudnia 2012 r. A. G. wniósł, za pośrednictwem Prezydenta Miasta , skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na wyżej wymienioną czynność. Sąd zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie do treści art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Skarżącemu przysługiwało zatem wezwanie na piśmie Prezydenta Miasta – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu czynności – do usunięcia naruszenia prawa, o czym został on pouczony przez organ. Zatem A. G., składając skargę do sądu administracyjnego na czynność Prezydenta Miasta , nie wyczerpał środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym jakie mu służyły od podjętej czynności. Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji.