III SA/Lu 1104/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak: [...], w przedmiocie kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem oraz oszacowaniem wartości pojazdu, w zakresie zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 22 lutego 2017 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 22 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak: [...], w przedmiocie kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem oraz oszacowaniem wartości pojazdu. W terminie otwartym do wniesienia zażalenia skarżący wniósł pismo z 2 marca 2017 r., zatytułowane jako zażalenie, ale skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Na wezwanie sądu pismem z dnia 9 marca 2017 r. skarżący wyjaśnił, że jego pismo z 3 marca 2017 r. stanowi zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 22 lutego 2017 r. Zarządzeniem z dnia 20 marca 2017 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia, poprzez złożenie 1 egzemplarza odpisu zażalenia, celem doręczenia organowi administracji. Wezwanie doręczono w dniu 24 marca 2017 r. W odpowiedzi na wezwanie, pismem datowanym na 20 marca 2017 r. (nadanym w placówce pocztowej dnia 28 marca 2017 r.) skarżący wyjaśnił, że nie może usunąć braków formalnych zażalenia, ponieważ nie posiada drugiego egzemplarza odpisu zażalenia, w związku z tym prosi Sąd, aby "w swoim zakresie załatwił braki zażalenia". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie podlegało odrzuceniu z powodu braków formalnych. W świetle art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 22 lutego 2017 r. w jednym tylko egzemplarzu. Należy zauważyć, że w sprawie oprócz skarżącego strona jest jeszcze organ, którego decyzję zaskarżono. Organowi, jako stronie postępowania również powinien być doręczony odpis zażalenia. W związku z powyższym skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia – w postaci nadesłania jednego odpisu zażalenia. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 24 marca 2017 r. P. odebrał dorosły domownik, doręczenie było zatem prawidłowe (art. 72 § 1 p.p.s.a.). W terminie otwartym do wniesienia zażalenia skarżący nie złożył wymaganego odpisu, a jedynie pismo, w którym wyjaśnił, że nie może usunąć braków formalnych zażalenia, ponieważ nie posiada drugiego egzemplarza odpisu zażalenia, w związku z czym prosi Sąd, aby "w swoim zakresie załatwił braki zażalenia". Nie ma w aktualnym stanie prawnym żadnego przepisu, który pozwalałaby na to, aby to Sąd zastąpił stronę w zakresie uzupełnienia braków formalnych pisma. Zgodnie z aktualnymi poglądami orzecznictwa, ugruntowanymi uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r. (I OPS [...]), niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Pogląd ten znajduje odpowiednie zastosowanie również do innych pism procesowych, w tym do zażalenia. Jak wynika z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W związku z powyższym Sąd postanowił jak w sentencji.