III SA/Lu 111/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Sadurski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.H. na decyzję [...]Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] grudnia 2003r. Nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej na budowę domu jednorodzinnego postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie Skarżący w dniu 8 stycznia 2004r. wniósł skargę na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] grudnia 2003r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej z [...] października 2003r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finasowej na budowę domu jednorodzinnego. W piśmie z dnia 12 lutego 2004r. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej poinformował , iż działając w oparciu o art.54 (3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr153,poz.1270) i (2 ust.2 Regulaminu Organizacyjnego Komendy Wojewódzkiej PSP z 11 lutego 2002r., uwzględnił skargę w całości. Do w/w pisma dołączono decyzję z dnia [...] lutego 2004r., Nr [...], uchylającą zaskarżoną decyzję z dnia [...] grudnia 2003r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z [...] października 2003r., Nr [...] i jednocześnie przyznającą Z.H. pomoc finansową na budowę domu jednorodzinnego. W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art.161 (1 pkt.3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153,poz.1270) wydał postanowienie o umorzeniu postępowania , gdyż postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Możliwość uwzględnienia skargi w całości przez właściwy organ wynika z art.54 (3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja zaistniała w sprawie, dlatego dalsze postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym stało się bezprzedmiotowe, w związku z czym, na podstawie cytowanego wyżej art.161 (1 pkt.3 i (2 powołanej ustawy, należało orzec jak w sentencji.