III SA/Lu 111/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na decyzję Inne z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu 22 lutego 2018 r. J. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Inne z dnia 22 stycznia 2018 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W piśmie z dnia 27 marca 2018 r. strona skarżąca cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania (k. 27 akt sądowych) Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie należało uznać, że strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Nie zaistniały bowiem przesłanki, które dawałyby podstawę do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie tej skargi nie spowoduje bowiem ani obejścia przepisów prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a. – umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.