III SA/Lu 1115/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Skarżąca F. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r., w przedmiocie wymierzenia jej kary pieniężnej w wysokości 24.000 zł z tytułu urządzania gier na dwóch automatach poza kasynem gry. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 września 2016 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej na dzień wniesienia skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto zarządzeniem z dnia 30 września 2016 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 720 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Oba wezwania zostały skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 18 października 2016 r. Pomimo wezwań skarżąca Spółka nie złożyła dokumentu określającego podmioty umocowane do jej reprezentacji, a ponadto wpis od skargi nie został uiszczony w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, że powinna spełniać warunki przewidziane dla wszystkich pism składanych w postępowaniu sądowym, w tym także wymogi określone w art. 29 p.p.s.a., który stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Skarga w sprawie niniejszej wniesiona została przez osobę prawną, jednakże wraz z jej wniesieniem nie przedstawiono dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby wskazywanej jako organ Spółki (jednoosobowo jej Prezes Zarządu), do jej reprezentacji w chwili wniesienia skargi. Obowiązek określony w art. 29 p.p.s.a. stanowi czynność procesową osoby występującej w imieniu strony postępowania sądowoadministracyjnego, którego realizacja uzależniona jest od aktywności procesowej tego podmiotu. Bez znaczenia dla oceny zadośćuczynienia temu obowiązkowi jest zawartość akt administracyjnych przesyłanych do sądu wraz ze skargą przez organ. Dokument wykazujący umocowanie powinien bowiem obrazować stan aktualny. Dlatego też brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku w tym zakresie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jednocześnie zgodnie z przepisem art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Według zaś art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z przytoczonych względów, wobec zaistnienia dwóch podstaw do odrzucenia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a. – orzekł, jak w postanowieniu.